James Carter (muzyk) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() James Carter, Bad Ischl 2006 | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Instrumenty | |
Gatunki | |
Zawód | muzyk, kompozytor |
Powiązania | |
Współpracownicy | |
Frank Lowe | |
Strona internetowa |
James (Larry) Carter (ur. 3 stycznia 1969 w Detroit, USA[1]) – amerykański muzyk jazzowy.
Carter urodził się i uczył grać w Detroit. Pochodził z bardzo muzykalnej rodziny. Pierwsze lekcje dawała mu matka, która śpiewała, grała na fortepianie i skrzypcach. Starszy brat Jamesa, Robert, grał na perkusji, drugi brat: Kevin - na gitarze, a siostry Virginia i Priscilla - na flecie i fortepianie. Jedną ze swoich płyt Chasin' the Gypsy (2000) nagrał z kuzynką: Reginą Carter, skrzypaczką jazzową. Jako młody człowiek uczestniczył w warsztatach muzycznych Blue Lake Fine Arts Camp organizowanych na terenie stanu Michigan. Jednym z jego nauczycieli był saksofonista tenorowy Donald Washington, Sr., założyciel grupy Bird-Trane-Sco-Now. Jako członek tej grupy Carter w 1986 nagrał płytę, która ukazała się w niewielkim nakładzie.
Po przenosinach do Nowego Jorku, od połowy lat 90. stał się aktywną postacią amerykańskiej sceny jazzowej. Koncertował, nagrywał ze znanymi muzykami i wydawał kolejne płyty grając głównie na saksofonach (altowym, tenorowym i barytonowym), flecie i klarnecie basowym. Nagrany w 1993 w Japonii album JC On The Set, to płyta na której Carter po raz pierwszy wystąpił w roli lidera własnego zespołu.
Na sesje nagraniowe zapraszali go m.in. Cyrus Chestnut, Wynton Marsalis. Nagrywał jako członek Mingus Big Band, Lester Bowie's New York Organ Ensemble, w zespołach Juliusa Hemphilla (uczestnicząc np. w nagraniach jego płyty The Fat Man And The Hard Blues). Nagrywał też z awangardowym saksofonistą Frankiem Lowe. Był jednym z muzyków, których zaproszono do nagrania płyty Tough Young Tenors. Przez trzy kolejne lata wygrywał w plebiscycie krytyków magazynu Down Beat w kategorii saksofon barytonowy.
Swój pierwszy saksofon altowy otrzymał mając jedenaście lat. Obecnie posiada kilkadziesiąt różnych instrumentów (w tym m.in. 5 różnych modeli saksofonów P. Mauriat, której to firmy od 2006 jest "firmowym" muzykiem).
James Carter w 2000 występował m.in. na Warsaw Summer Jazz Days.
Dyskografia
[edytuj | edytuj kod]- 1994: JC On The Set
- 1995: Jurassic Classics
- 1995: The Real Quietstorm
- 1996: Conversin' with the Elders
- 1998: In Carterian Fashion
- 2000: Layin' in the Cut
- 2000: Chasin' the Gypsy
- 2003: Gardenias for Lady Day
- 2004: Live at Baker's Keyboard Lounge
- 2005: Out of Nowhere
- 2008: Present Tense
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- książeczka (booklet) płyty JC On The Set
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Oficjalna strona. jamescarteronline.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-03-29)].
- High kicks and belly blows. tonyspage.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-04-28)]. - artykuł ze zdjęciami autorstwa Tony'ego Gieske'a
- James Carter - biografia ze strony American International Artists
- Strona MusicMatch. mmguide.musicmatch.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-08)].
- Recenzja koncertu
- Fotografie z Jazz Alley - zdjęcia autorstwa Bruce'a C Moore
- Edutain. home.ica.net. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-08-05)]. - dyskografia Jamesa Cartera