Jan Kłodziński – Wikipedia, wolna encyklopedia
Jan Ludwik Augustyn Kłodziński (ur. 1791, zm. 1876 w Warszawie) – polski prawnik, encyklopedysta[1][2] .
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Był sędzią rozwiązanego przez władze carskie sądu apelacyjnego Królestwa Polskiego. Był członkiem Krakowskiego Towarzystwa Naukowego[1] .
Publikował na tematy prawnicze oraz historyczne. W 1842 roku opublikował w Warszawie encyklopedię prawniczą[2] , a w rękopisie pozostawił dzieło "Historia cywilizacji północnej Europy czyli ludów z plemion Wendyjsko-słowiańskich w państwo pod nazwą Polski złączonych". Zmarł w wieku 85 lat w Warszawie[1] .
Dzieła
[edytuj | edytuj kod]Opublikował dzieła z dziedziny prawa[2] :
- Rozprawa o potrzebie prawa cywilnego i jego charakterystycznych przymiotach, (1820),
- Encyklopedya i methodologia obejmująca ogólny rys nauk i wiadomości prawnych, (1842)[2] ,
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Praca zbiorowa 1876 ↓.
- ↑ a b c d Kłodziński 1842 ↓.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jan Kłodziński: Encyklopedya i methodologia obejmująca ogólny rys nauk i wiadomości prawnych. Warszawa: Nakład własny, 1842.
- Nekrologia. Ś.p. Jan Kłodziński. „Ruch Literacki”. III (48), s. 352, 1876. Lwów: Gubrynowicz i Schmidt.
- Nekrologia. Ś.p. Jan Kłodziński. „Tygodnik Naukowy i Literacki”, s. 100, 1876. Lwów.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Publikacje Jana Kłodzińskiego w bibliotece Polona