Jan z Łaska – Wikipedia, wolna encyklopedia
Jan z Łaska (ur. ?, zm. 1451) – rycerz Władysława Jagiełły, od 1417 roku chorąży sieradzki.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Jan z Łaska był synem Wojciecha z Krowicy. Po nim odziedziczył wieś Łasko. W uznaniu za zasługi król Władysław Jagiełło 2 września 1422 roku[1] wystawił prawa miejskie i przywilej targowy dla miasta Łasku. Z małżeństwa z Anną (zm. 1448) miał czterech synów: Andrzeja, Peregryna, Macieja, Jana. W roku 1448 wyruszył w pielgrzymce do Ziemi Świętej. Podczas pobytu na Cyprze stracił wzrok[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ W obozie wojennym nad jeziorem Melno, po zwycięskiej wojnie golubskiej i przed podpisaniem pokoju melneńskiego
- ↑ Monumenta Poloniae Historica, tom 3, wyd. Akademia Umiejętności, Lwów 1878
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Stanisław Rusin: Ród Łaskich. Łask: Urząd Miasta i gminy w Łasku, 1990.