Janusz Wasyluk – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data i miejsce urodzenia | 1931 |
---|---|
Doktor habilitowany nauk medycznych | |
Specjalność: choroby wewnętrzne, pedagogika medyczna | |
Alma Mater | |
Doktorat | 1971 – nauki medyczne |
Habilitacja | 1988 – nauki medyczne |
Pracownik naukowy, nauczyciel akademicki | |
Uczelnia wyższa | |
Stanowisko | |
Zastępca dyrektora Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego ds. naukowych i dydaktycznych (1990–1992) | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
Janusz Stefan Wasyluk (ur. 1931 w Warszawie[1]) – polski lekarz, profesor Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w Warszawie (CMKP), doktor habilitowany nauk medycznych o specjalnościach naukowych choroby wewnętrzne i pedagogika medyczna[2].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Absolwent VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1950)[3] i studiów medycznych na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Warszawie (1957)[1]. W 1971 uzyskał stopień naukowy doktora nauk medycznych, a w 1988 habilitował się w Centrum Medycznym Kształcenia Podyplomowego[1] na podstawie pracy Zastosowanie skal szacunkowych do oceny umiejętności praktycznych w medycynie klinicznej[4].
Początkowo pracował jako asystent w Akademii Medycznej w Warszawie[1]. Na początku lat 70. objął stanowisko kierownika Zakładu Dydaktyki Medycznej CMKP[2]. W 1978 został konsultantem Światowej Organizacji Zdrowia w zakresie kształcenia medycznego w Polsce[1]. W latach 1990–1992 zastępca dyrektora CMKP ds. naukowych i dydaktycznych, w 1992 uzyskał stanowisko profesora nadzwyczajnego CMKP[1]. Członek Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego, w 1994 jego prezes[5]. W 1995 profesor wizytujący (ang. European Visiting Professor) brytyjskiego Royal Society of Medicine[1].
Publikacje książkowe
[edytuj | edytuj kod]- O współzależności glikozydów nasercowych i układu przysadkowo-nadnerczowego, Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, Warszawa 1967, OCLC 839044987
- Próby czynnościowe w elektrokardiograficznej diagnostyce choroby wieńcowej, Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, Warszawa 1974, OCLC 836269002
- Rola i zadania Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w systemie kształcenia ustawicznego w Polsce, Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, Warszawa 1976, OCLC 830593298
- Zastosowanie skal szacunkowych do oceny umiejętności praktycznych w medycynie klinicznej: praca habilitacyjna, Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego, Warszawa 1988, OCLC 830085564
- Dydaktyka medyczna: kompendium wiedzy i umiejętności, Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego, Warszawa 1990, OCLC 297644927
- Podręcznik dydaktyki medycznej, Fundacja Rozwoju Kształcenia Medycznego DOCEO, Warszawa 1998, ISBN 83-902616-5-0
Odznaczenia i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]- Złoty Krzyż Zasługi (1979)[1]
- Odznaka honorowa „Za wzorową pracę w służbie zdrowia” (1980)[1]
- Medal Alberta Schweitzera World Academy of Medicine (1996)[1]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2005, „za wybitne zasługi w pracy zawodowej, za osiągnięcia w działalności społecznej”)[6]
- Medal Augusta Ferdynanda Wolffa przyznany przez Towarzystwo Lekarskie Warszawskie (2011)[1]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i j k Wiesława Granowska: Piętnaste Wolffiana. tlw.waw.pl, 16 czerwca 2011. [dostęp 2023-11-05].
- ↑ a b Dr hab. Janusz Wasyluk, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2023-11-05] .
- ↑ Wojciech Rylski: Absolwenci Reytana 1950. wne.uw.edu.pl. [dostęp 2023-11-05].
- ↑ Janusz Wasyluk: Zastosowanie skal szacunkowych do oceny umiejętności praktycznych w medycynie klinicznej: praca habilitacyjna. Warszawa: Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego, 1988, s. 1–105. OCLC 830085564.
- ↑ Janusz Stefan Wasyluk: Wybitni członkowie TLW (1945–2010). tlw.waw.pl. [dostęp 2023-11-05].
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 września 2005 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2005 r. nr 83, poz. 1175).