Jerzy Grochowski – Wikipedia, wolna encyklopedia
| ||
Data śmierci | ||
---|---|---|
Miejsce pochówku | ||
sekretarz królewski | ||
Okres sprawowania | 1633 | |
Wyznanie | ||
Kościół |
Jerzy Grochowski herbu Junosza (zm. w 1659 roku) – kanonik krakowski w 1625 roku, kanonik gnieźnieńskiej kapituły katedralnej od 1622 roku, proboszcz[1] łucki, dziekan przemyski, sekretarz królewski w 1633 roku[2].
Syn Wacława i Zuzanny Słusznogórskiej.
Pochowany w kaplicy Gamrata katedry wawelskiej, którą sam restaurował[3].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Ludwik Łętowski, Katalog biskupów, prałatów i kanoników krakowskich.T.3 Prałaci i kanonicy krakowscy, t. III, Kraków 1852, s. 41-42.
- Rodzina, herbarz szlachty polskiej, t. IV, Warszawa 1907, s. 384.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ tak nazywano prepozyta kapituły
- ↑ Przyjaciel Chrześciańskiey Prawdy. Czasopismo teologiczne dla oświecenia i zbudowania kapłanów nayprzód, a potem katolickich chrześcian. R.2 z.3, Przemyśl 1834, s. 98.
- ↑ Prałaci i kanonicy katedry metropolitalnej gnieźnieńskiej od roku 1000 aż do dni naszych. Podług źródeł archiwalnych, opracował Jan Korytkowski, t. II, Gniezno 1883, s. 136-137.