Jerzy Zmarzlik – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Zawód, zajęcie | dziennikarz i komentator sportowy |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1e/Jerzy_Zmarzlik_gr%C3%B3b.jpg/220px-Jerzy_Zmarzlik_gr%C3%B3b.jpg)
Jerzy Zmarzlik (ur. 25 grudnia 1920 w Sosnowcu, zm. 4 lutego 1997 roku w Warszawie) – polski dziennikarz i komentator sportowy.
W latach 1945–1948 był kierownikiem działu sportowego katowickiej Gazety Robotniczej, natomiast w latach 1945–1951 zastępcą redaktora naczelnego Sportu, którego był zresztą współtwórcą. Funkcję z-cy redaktora naczelnego pełnił również w Przeglądzie Sportowym (1954–1981)[1]. Ponadto był prezesem Klubu Dziennikarzy Sportowych SDP w latach 1958–1960 i 1966–1971. Podczas Olimpiady w Monachium w 1972 r. sprawował funkcję attaché prasowego[2].
Jerzy Zmarzlik był autorem 100 lat Igrzysk Olimpijskich. Kronika 1896-1986 oraz Bij Mistrza[3], a także laureatem wielu nagród, w tym Złotego Pióra (1962). Zmarł w 4 lutego 1997 r. w Warszawie w wieku 76 lat.
Był sympatykiem Łódzkiego Klubu Sportowego, na którego mecze chodził za młodu[4]. W 1957 po wysokim zwycięstwie ligowym piłkarzy z Łodzi "ochrzcił" ich mianem Rycerzy Wiosny, nadając im tym samym znany i słynny od wielu lat przydomek[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Informacje - Archiwum Rzeczpospolitej [online], archiwum.rp.pl [dostęp 2017-11-18] (pol.).
- ↑ Zbigniew Jaskiernia - SOSNOWIEC [online], www.jaskiernia.pl [dostęp 2017-11-18] (pol.).
- ↑ SportowaHistoria.PL - historia sportu dla wszystkich [online], www.sportowahistoria.pl [dostęp 2017-11-18] .
- ↑ Encyklopedia piłkarska Fuji. Rocznik 93-94, Andrzej Gowarzewski, Katowice 1993, s. 188.
- ↑ 100 lat ŁKS. Dzieje klubu 1908-2008, M. Goss, W. Filipiak, B. Szmiel, Katowice 2008, s. 200.