Kagan – Wikipedia, wolna encyklopedia
Kagan (chiń. 可汗; pinyin kèhán, staroturecki. 𐰴𐰍𐰣 – kaγan, klasyczny mongolski ᠬᠠᠭᠠᠨ – qaγan) – tytuł używany na określenie najwyższego władcy wśród ludów Wielkiego Stepu.
Pierwsze świadectwo odnośnie do używania tytułu kagan pochodzi z ok. 265 roku. Wtedy to w źródłach chińskich tytuł pojawia się w związku z Qifu, jednym z plemion Xianbei. Tytuł rozpowszechnił się w związku z używaniem go przez władców Rouran oraz ich następców, Turkutów. Następnie używany był przez wielu władców tureckich, mongolskich, Awarów[1], a także Rusów, którzy przyjęli go za pośrednictwem Chazarów[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Peter B. Golden: An introduction to the history of the Turkic peoples: ethnogenesis and state-formation in medieval and early modern Eurasia and the Middle East. Wiesbaden: Otto Harrassowitz, 1992, s. 71–72, 110. ISBN 978-3-447-03274-2.
- ↑ Perrie Maureen: The Cambridge History of Russia. Volume I. From Early Rus to 1689. Cambridge: Cambridge University Press, 2006, s. 49–52. ISBN 0-521-81227-5.