Karin Söder – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 30 listopada 1928 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 19 grudnia 2015 |
Przewodniczący Partii Centrum | |
Okres | od 1987 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca |
Karin Ann-Marie Söder z domu Bergenfur (ur. 30 listopada 1928 we Frykerud w gminie Kil, zm. 19 grudnia 2015 w Täby[1]) – szwedzka polityk i nauczycielka, deputowana i minister, od 1985 do 1987 przewodnicząca Partii Centrum.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Ukończyła szkołę średnią w Göteborgu, następnie studiowała w Falun i pracowała jako nauczycielka. Zaangażowała się w działalność polityczną w ramach Partii Centrum, była radną w gminie Täby i następnie od 1969 do 1973 radną miejską w Sztokholmie[2].
Od 1971 wybierana do szwedzkiego parlamentu[1]. W Riksdagu zasiadała do 1991[3]. Dwukrotnie w tym czasie (1984 i 1989) przewodniczyła Radzie Nordyckiej[4]. Pełniła nadto funkcję wiceprzewodniczącej klubu poselskiego centrystów i od 1971 wiceprzewodniczącej partii[2]. Od 1976 do 1978 sprawowała urząd ministra spraw zagranicznych jako pierwsza kobieta w Szwecji na tym stanowisku[2]. Była też jedną z pierwszych kobiet na świecie kierujących tym resortem[5]. Ponownie wchodziła w skład szwedzkiego rządu w okresie 1979–1982 jako minister spraw społecznych[4].
Od 1983 do 1985 stała na czele szwedzkiego oddziału organizacji Save the Children[2]. W 1985 została wybrana na przewodniczącą Partii Centrum – została tym samym pierwszą kobietą w Szwecji kierującą parlamentarnym ugrupowaniem. Ustąpiła w 1987 z powodów zdrowotnych[1]. Po 1991 działała społecznie, pozostała także aktywną członkinią Partii Centrum[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Tidigare C-ledaren Karin Söder död. dn.se, 19 grudnia 2015. [dostęp 2016-03-27]. (szw.).
- ↑ a b c d Karin Söder. smolec.pl. [dostęp 2016-03-27].
- ↑ Profil na stronie Riksdagu. [dostęp 2016-03-27]. (szw.).
- ↑ a b Söder, Karin (Anne-Marie). rulers.org. [dostęp 2016-03-27]. (ang.).
- ↑ Female ministers of foreign affairs. guide2womenleaders.com. [dostęp 2016-03-27]. (ang.).