Kariofag – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/07/Oryctes.nasicornis.mounted.jpg/200px-Oryctes.nasicornis.mounted.jpg)
Kariofag, próchnojad – saproksylofag, odżywiający się próchnem[1].
Spośród chrząszczy do kariofagów należą m.in. liczni przedstawiciele poświętnikowatych i jelonkowatych. W grupie tej znajduje się wiele zagrożonych gatunków stenotypowych[1][2]. W faunie Polski reprezentują je np. dębosz żukowaty, wynurt lśniący, pachnica dębowa, zacnik zdobny, zacnik czarny, wepa marmurkowana, kwietnica okazała, kruszczyca złotawka, orszoł prążkowany czy rohatyniec nosorożec[3].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Jerzy M. Gutowski. Saproksyliczne chrząszcze. „Kosmos”. 55 (1), s. 53–73, 2006.
- ↑ Jerzy M. Gutowski, Andrzej Bobiec, Paweł Pawlaczyk, Karol Zub: Drugie życie drzewa. Warszawa, Hajnówka: WWF, 2004. ISBN 83-916021-6-8.
- ↑ B. Burakowski, M. Mroczkowski, J. Stefańska: Katalog Fauny Polski. Tom XXIII, zeszyt 9. Chrząszcze – Coleoptera. Scarabaeoidea, Dascilloidea, Byrrhoidea i Parnoidea. Warszawa: 1983.