Karl Heilbronner – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
profesor nauk medycznych | |
Specjalność: psychiatria | |
Alma Mater | |
Doktorat | 1893 |
Profesura | 1901 |
Nauczyciel akademicki | |
Uczelnia | |
![]() |
Karl Heilbronner (ur. 21 listopada 1869 w Norymberdze, zm. 8 września 1914 w Utrechcie) – niemiecki lekarz psychiatra.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Uczęszczał do szkoły elementarnej w Norymberdze, potem do gimnazjum w Monachium. Studiował medycynę na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium; tytuł doktora medycyny otrzymał w 1893 roku. Następnie przez krótki czas był wolontariuszem w Instytucie Senckenberga we Frankfurcie, gdzie uzupełniał wiadomości z zakresu anatomii. Od 1893 do 1898 roku był asystentem Carla Wernickego w Klinice Psychiatrycznej i Chorób Nerwowych we Wrocławiu[1]. W 1898 roku został ordynatorem kliniki psychiatrii i neurologii w Halle. W 1901 roku został profesorem. W 1903 roku powołany na katedrę psychiatrii Uniwersytetu w Utrechcie, gdzie zastąpił Theodora Ziehena[2].
Zmarł na zawał serca w 1914 roku. Wspomnienia o nim napisali Liepmann, Bonhoeffer i Kehrer[3][4][5].
Dorobek naukowy
[edytuj | edytuj kod]Zajmował się głównie asymbolią, apraksją, organicznymi przyczynami chorób psychicznych. Był zwolennikiem tezy o nierozdzielności psychiatrii i neurologii. Opisał tak zwany objaw Heilbronnera w paraliżu postępowym.
Wybrane prace
[edytuj | edytuj kod]- Über Krankheitsdauer und Todesursachen bei der progessiven Paralyse. 1893
- Aphasie und Geisteskrankheit. Schletter., 1896
- Über Asymbolie. Schletter, 1897
- Rückenmarksveränderungen bei multipler Neuritis der Trinker. Karger, 1898
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Kiejna A, Wójtowicz M: Z dziejów Kliniki Psychiatrycznej i Chorób Nerwowych we Wrocławiu. Wybitni przedstawiciele i budowle/ Zur Geschichte der Psychiatrischen- und Nervenklinik in Breslau. Bedeutende Vertreter und Bauwerke. Fundacja Ochrony Zdrowia Psychicznego, Wrocław 1999 ISBN 83-911591-0-8
- ↑ Jürgen Peiffer: Hirnforschung in Deutschland 1849 bis 1974: Briefe zur Entwicklung von Psychiatrie und Neurowissenschaften sowie zum Einfluss des politischen Umfeldes auf Wissenschaftler. Springer, 2004, s. 1019. ISBN 3-540-40690-5.
- ↑ Liepmann H. Carl Heilbronner†. „Deutsche medizinische Wochenschrift”. 45, s. 1941–1942, 1914. DOI: 10.1055/s-0029-1190779.
- ↑ Bonhoeffer. K. Heilbronner †. „Monatsschrift für Psychiatrie und Neurologie”. 36 (4), s. 316-318, 1914. DOI: 10.1159/000203015.
- ↑ Kehrer F. Dem Andenken Karl Heilbronner's. „Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten”. 55 (2), s. 626-633, 1915. DOI: 10.1007/BF01802298.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Karl Heilbronner Catalogus Professorum halensis (niem.)