Karol Wielopolski – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Starykoń | |
Rodzina | |
---|---|
Data urodzenia | ok. 1700 |
Data śmierci | |
Ojciec | |
Matka | |
Żona | Elżbieta Mniszech |
Dzieci | Franciszek Wielopolski |
Odznaczenia | |
![]() |
Karol Wielopolski herbu Starykoń (ur. ok. 1700, zm. 20 grudnia 1773) – chorąży wielki koronny w latach 1753–1773, koniuszy koronny w latach 1731–1754, kuchmistrz koronny w latach 1728–1731, starosta krakowski w latach 1732–1768, rotmistrz pancerny, IX ordynat Pińczowski, hrabia Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Właściciel Żywca i Pieskowej Skały, margrabia Gonzaga Myszkowski.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Syn Franciszka Wielopolskiego i Teresy Tarło herbu Topór. W 1725 poślubił Elżbietę Mniszech[1] córkę Józefa marszałka wielkiego koronnego. Miał z nią siedmioro dzieci 3 synów i 4 córki, w tym Franciszka Wielopolskiego późniejszego X ordynata Ordynacji Myszkowskich[1]. Konstancja Karolina poślubiła Teodora Wessela, Marianna Tadeusza Jaraczewskiego, Ludwika - Eliasza Wodzickiego a najmłodsza Urszula wyszła za mąż za Aleksego Szembeka. Elektor Stanisława Leszczyńskiego w 1733 roku[2]. Jako deputat województwa krakowskiego podpisał pacta conventa Stanisława Leszczyńskiego w 1733 roku[3]. Był konsyliarzem powiatu krakowskiego w konfederacji zawiązanej dla obrony Stanisława Leszczyńskiego w 1733 roku. Był komisarzem pełnomocnym króla Stanisława Leszczyńskiego w konfederacji dzikowskiej 1734 roku[4]. W 1731 roku został odznaczony Orderem Orła Białego.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Robert Zwierzyniecki, Ordynacja Myszkowskich czyli kto miał Chroberz Książ i Szaniec. Kraków 2017, s.46.
- ↑ Elektorowie królów Władysława IV., Michała Korybuta, Stanisława Leszczyńskiego i spis stronników Augusta III. / zestawili w porządek abecadłowy Jerzy Dunin-Borkowski i Miecz. Dunin-Wąsowicz, Lwów 1910, s. 144.
- ↑ Porządek na Seymie Walnym elekcyi między Warszawą a Wolą dnia 25 Sierpnia roku Pańskiego 1733 postanowiony, s. 46.
- ↑ Konfederacja Generalna Stanów Koronnych y Wielkiego Xięztwa Litewskiego na walnym zieźdźie w Dźikowie pod Sandomierzem postanowiona dnia V miesiąca Listopada. Roku Pańskiego MDCC.XXXIV, s. K2.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Acta interregni post fata ser. Augusti II, regis Poloniae et electoris Saxoniae, ab a. 1733 ad a. 1735 collecta ezlibris ill. Caroli de Wielopolskie margr. Myszkowski, supremi vexilliferi regni per me Antonium de Bursie […] Burski a.d. 1761 perscripta, Biblioteka Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Wrocławiu rkps 302/II, k. 486.
- Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705–2008, 2008, s. 160.
- Urzędnicy województwa krakowskiego XVI-XVIII wieku. Spisy. Oprac. Stanisław Cynarski i Alicja Falniowska-Gradowska. Kórnik 1990, s. 269.
- Robert Zwierzyniecki: Ordynacja Myszkowskich czyli kto miał Chroberz, Książ i Szaniec. Kraków: Ridero, 2017, s. tak. ISBN 978-83-8104-906-1.