Kawie – Wikipedia, wolna encyklopedia
Caviinae | |||||
G. Fischer, 1817[1] | |||||
Przedstawiciel podrodziny – kawia większa (Cavia magna) | |||||
Systematyka | |||||
Domena | |||||
---|---|---|---|---|---|
Królestwo | |||||
Typ | |||||
Podtyp | |||||
Nadgromada | |||||
Gromada | |||||
Podgromada | |||||
Infragromada | |||||
Rząd | |||||
Podrząd | |||||
Infrarząd | |||||
Nadrodzina | |||||
Rodzina | |||||
Podrodzina | kawie | ||||
Typ nomenklatoryczny | |||||
Cavia Pallas, 1766 | |||||
| |||||
Rodzaje | |||||
|
Kawie[16] (Caviinae) – podrodzina ssaków z rodziny kawiowatych (Caviidae).
Zasięg występowania
[edytuj | edytuj kod]Podrodzina obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej[17][18][19].
Podział systematyczny
[edytuj | edytuj kod]Do podrodziny należą następujące występujące współcześnie rodzaje[20][17][16]:
- Cavia Pallas, 1766 – kawia
- Galea Meyen, 1832 – pseudokawia
- Microcavia H. Gervais & F. Ameghino, 1880 – kawiaczka
Opisano również rodzaje wymarłe[21]:
- Allocavia Pascual, 1962[22] – jedynym przedstawicielem był Allocavia chasicoensis Pascual, 1962
- Dolicavia C. Ameghino, 1916[23] – jedynym przedstawicielem był Dolicavia minuscula (F. Ameghino, 1908)
- Macrocavia Rusconi, 1933[24]
- Neocavia Kraglievich, 1932[25]
- Palaeocavia F. Ameghino, 1889[26]
- Pascualia Ortega Hinojosa, 1963[27] – jedynym przedstawicielem był Pascualia laeviplicata Ortega Hinojosa, 1963
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b J.G. Fisher von Waldheim. De systemate Mammalium. „Mémoires de la Société impériale des naturalistes de Moscou”. 5, s. 372, 1817. (łac.).
- ↑ J.G. Fischer von Waldheim: Zoognosia tabulis synopticis illustrata: in usum praelectionum Academiae imperialis medico-chirugicae mosquensis edita. Cz. 3. Mosquae: Typis Nicolai S. Vsevolozsk, 1813, s. viii, 81. (łac.).
- ↑ J.E. Gray. On the Natural Arrangment of Vertebrose Animals. „The London Medical Repository”. 15, s. 304, 1821. (ang.).
- ↑ J.E. Gray. An Outline of an Attempt at the Disposition of Mammalia into Tribes and Families, with a List of the Genera apparently appertaining to each Tribe. „Annals of Philosophy”. New Series. 10, s. 341, 1825. (ang.).
- ↑ Bonaparte 1831 ↓, s. 9.
- ↑ Bonaparte 1831 ↓, s. 128.
- ↑ G.R. Waterhouse: The Zoology of the Voyage of H. M.S. Beagle, under the command of Captain FitzRoy, R.N., during the years 1832 to 1836. Cz. 2: Mammalia. London: Smith, Elder and Co., 1839, s. 88. (ang.).
- ↑ R.-P. Lesson: Nouveau Tableau du Règne Animal: Mammifères. Paris: Arthus Bertrand, 1842, s. 101. (fr.).
- ↑ J.-Ch. Chenu: Encyclopédie d’histoire naturelle; ou, traité complet de cette science d’après les travaux des naturalistes les plus éminents de tous les pays et de toutes les époques: Buffon, Daubenton, Lacépède, G. Cuvier, F. Cuvier, Geoffroy Saint-Hilaire, Latreille, De Jussieu, Brongniart, etc.. Cz. 10: Rongeurs et pachydermes. Paris: Maresq, 1851–1860, s. 174. (fr.).
- ↑ J.F. von Brandt. Beiträge zur nähern Kenntniss der Säugethiere Russland’s. 5. Abhandlung: Unlersuchungen uber die craniologischen Entwickelungsstufen und die davon herzuleiteten Yerwandtschaften und Classificationen der Nager der Jetztzeit, mit besonderer Beziehung auf die Gattung Castor. 2. Theil: Craniologische Charakteristik der einzeluen Nagergruppen. „Mémoires de l’Académie impériale des sciences de St.-Pétersbourg”. 6e série. Seconde partie. Sciences naturelles. 7 (2), s. 280, 1855. (niem.).
- ↑ S.F. Baird: Mammals. W: United States. War Department: Reports of explorations and surveys, to ascertain the most practicable and economical route for a railroad from the Mississippi River to the Pacific Ocean. Made under the direction of the secretary of war, in 1853-1857. T. 8. Cz. 1: General report upon the zoology of the several Pacific Railroad routes. Washington: A.O.P. Nicholson, Printer, 1857, s. 565. (ang.).
- ↑ A. Murray: The Geographical Distribution of Mammals. London: Day and Son, 1866, s. xiv, 350. (ang.).
- ↑ A.N.Ch. Acloque: Faune de France: contenant la description des espèces indigènes disposées en tableaux analytiques; et illustrée de figures représentant les types caractéristiques des genres. Paris: Librairie J.-B. Baillière et Fils, 19 rue Hautefeuille, près du boulevard Saint-Germain, 1900, s. 51. (fr.).
- ↑ L.J. Kraglievich. Los más grandes carpinchos actuales y fósiles de la subfamilía Hydrochoerinae. „Anales de la Sociedad Científica Argentina”. 110 (1), s. 234, 1930. (hiszp.).
- ↑ L.J. Parodi & L.J. Kraglievich. Un nuevo roedor cavino del Plioceno de Monte Hermoso. „Anales de la Sociedad Científica Argentina”. 145, s. 66, 1948. (hiszp.).
- ↑ a b Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 288–289. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- ↑ a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 550–552. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
- ↑ Family Caviidae (Cavies, Capybaras and Maras): T. Lacher Jr.. W: D.E. Wilson, T.E. Lacher Jr. & R.A. Mittermeier: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 6: Lagomorphs and Rodents I. Barcelona: Lynx Edicions, 2016, s. 406. ISBN 978-84-941892-3-4. (ang.).
- ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Subfamily Caviinae. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2019-10-18].
- ↑ N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-10-15]. (ang.).
- ↑ J.S. Zijlstra , Caviinae Fischer, 1814, Hesperomys project (Version 23.8.1), DOI: 10.5281/zenodo.7654755 [dostęp 2023-10-15] (ang.).
- ↑ R. Pascual. Un nuevo Caviinae (Rodentia, Caviidae) de la Formación Arroyo Chasicó (Pleistoceno inferior) de la provincia de Buenos Aires. „Ameghiniana”. 2 (9), s. 169, 1962. (hiszp.).
- ↑ C. Ameghino. Dolicavia nov. gen. de Caviidae (Roedores) del chapadmalense de Miramar (provincia de Bs. As.). „Physis”. 2, s. 284, 1916. (hiszp.).
- ↑ C. Rusconi. Apuntes preliminares sobre las arenas puelchenses y su fauna. „Anales de la Sociedad Científica Argentina”. 116, s. 182, 1933. (hiszp.).
- ↑ L.J. Kraglievich. Diagnosis de nuevos géneros y especies de roedores cávidos y eumegámidos fósiles de la Argentina. „Anales de la Sociedad Científica Argentina”. 114, s. 164, 1932. (hiszp.).
- ↑ F. Ameghino. Contribución al conocimiento de los mamiferos fósiles de la República Argentina. „Acta de la Academia Nacional de Ciencias Exactas”. 6, s. 231, 1889. (hiszp.).
- ↑ E. Ortega Hinojosa. Dos nuevos Caviidae de la región de Chapadmalal. Datos complementarios a las diagnosis de otros Caviinae poco conocidos. „Ameghiniana”. 3 (1), s. 24, 1963. (hiszp.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Ch.-L. Bonaparte: Saggio di una distribuzione metodica degli animali vertebrati. Roma: Antonio Boulzaler, 1831, s. 1–144. (wł.).