Kierunek w geometrii elementarnej – Wikipedia, wolna encyklopedia
Kierunek – klasa abstrakcji relacji równoległości prostych, półprostych, odcinków i wektorów.
Innymi słowy jest to zbiór wszystkich prostych lub wektorów równoległych do pewnej zadanej prostej. Określenie, że pewien wektor albo prosta mają dany kierunek, oznacza że należą one do tego zbioru.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Encyklopedie internetowe (pojęcie geometryczne):