Klępie Dolne – Wikipedia, wolna encyklopedia
wieś | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Liczba ludności (2011) | |
Strefa numeracyjna | 41 |
Kod pocztowy | 28-130[4] |
Tablice rejestracyjne | TBU |
SIMC | 0272431[5] |
Położenie na mapie gminy Stopnica ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu buskiego ![]() | |
![]() |
Klępie Dolne – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Stopnica[5][6].
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Części wsi
[edytuj | edytuj kod]SIMC | Nazwa | Rodzaj |
---|---|---|
0272448 | Długosze | część wsi |
0272454 | Klępie Brzozowskie | część wsi |
0272460 | Klępie Włościańskie | część wsi |
0272477 | Piekło | część wsi |
Historia
[edytuj | edytuj kod]Dawna wieś królewska wspominana przez Długosza w L.B. t.II s.441.
W wieku XIX opisano wsie Klępie Dolne jako prywatne i Górne jako wsie w powiecie Stopnickim gminie i parafii Stopnica.
Wieś posiadała szkołę gminną.
- Folwark Klępie posiadał rozległości gruntu mórg 508, budynków murowanych 2 , drewnianych 14 i 16 mieszkańców. Stosowano w uprawie płodozmian 10 polowy.
Wieś Klępie Górne liczyła osad 44 z gruntem 232 mórg[7].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 53858
- ↑ Wieś Klępie Dolne w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2022-02-20] , liczba ludności na podstawie danych GUS.
- ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 474 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22] .
- ↑ a b c GUS. Wyszukiwarka TERYT
- ↑ a b Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
- ↑ Klępie, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 144 .