Kołgujew – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Wyspa Kołgujew widziana z satelity w sierpniu 2016 roku | |
Kontynent | |
---|---|
Państwo | |
Okręg autonomiczny | |
Akwen | |
Powierzchnia | 4968 km² |
Najwyższy punkt | 166 m n.p.m. |
Populacja • liczba ludności |
|
Położenie na mapie Nienieckiego Okręgu Autonomicznego ![]() | |
Położenie na mapie Rosji ![]() | |
![]() | |
![]() |
Kołgujew (ros. Колгуев) – wyspa polarna w południowo-wschodniej części Morza Barentsa. Pod względem politycznym należy do Rosji (Nieniecki Okręg Autonomiczny). Jej powierzchnia wynosi prawie 5000 km².
Geografia i geologia
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8c/%D0%9A%D0%BE%D0%BB%D0%B3%D1%83%D0%B5%D0%B2_25476094.jpg/220px-%D0%9A%D0%BE%D0%BB%D0%B3%D1%83%D0%B5%D0%B2_25476094.jpg)
Wyspa ma dość dobrze rozwiniętą linię brzegową w południowej i wschodniej części. Ukształtowanie powierzchni jest równinne z niewielkimi wzniesieniami w części środkowej (wzgórza morenowe do 166 m n.p.m.). Zbudowana jest z osadów czwartorzędowych. Znajdują się na niej liczne bagna i jeziora polodowcowe. Panuje tutaj klimat subpolarny, a porasta roślinność o charakterze tundrowym.
Ludność i gospodarka
[edytuj | edytuj kod]Trudne warunki naturalne sprawiają, że jest słabo zaludniona, zamieszkuje tu ok. przez 200 mieszkańców, głównie Nieńcy i Rosjanie, zajmujący się myślistwem, rybołówstwem i hodowlą reniferów. Główna i jedyna miejscowość na wyspie to Bugrino.
W 1987 rozpoczęto przemysłową eksploatację ropy naftowej ze złoża szelfowego wyspy. Wywiercono wówczas 30 otworów eksploatacyjnych. Z uwagi na płytkość szelfu (brak dostępu dla tankowców) przeprowadzono czterokilometrowy rurociąg na głębsze wody. Mogą z niego korzystać tankowce rzeczno-morskie o niewielkim zanurzeniu[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Ropa z wyspy Kołgujew, w: Poznaj Świat, nr 1/1988, s.28, ISSN 0032-6143