Kościół Matki Bożej Śnieżnej w Miękiszu Nowym – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |||||||||||||
kościół parafialny | |||||||||||||
![]() Elewacja boczna | |||||||||||||
Państwo | |||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Województwo | |||||||||||||
Miejscowość | |||||||||||||
Wyznanie | |||||||||||||
Kościół | |||||||||||||
Parafia | |||||||||||||
Wezwanie | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
Położenie na mapie gminy Laszki ![]() | |||||||||||||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||||||||||||
Położenie na mapie województwa podkarpackiego ![]() | |||||||||||||
Położenie na mapie powiatu jarosławskiego ![]() | |||||||||||||
![]() |
Kościół Matki Bożej Śnieżnej w Miękiszu Nowym – drewniany rzymskokatolicki kościół parafialny pw. Matki Bożej Śnieżnej, zbudowany w latach 1918–19, znajdujący się w miejscowości Miękisz Nowy.
W 1995 obiekt wpisany do rejestru zabytków.
Historia obiektu
[edytuj | edytuj kod]Kościół wybudowano w latach 1918–19, na miejscu kaplicy-baraku z 1916, według projektu inż. architekta Kazimierza Osińskiego z Przemyśla. W 1923 wnętrze oszalowano deskami. W 1924 zmieniono gontowe pokrycie dachu na blaszane. W latach 2007–08 przeprowadzono gruntowną renowację świątyni i dzwonnicy[2].
- Widok od strony sanktuarium
- Wnętrze
- Dzwonnica
Architektura i wyposażenie
[edytuj | edytuj kod]W architekturze kościoła widoczne są inspiracje modnym wówczas stylem zakopiańskim. Budowla drewniana o konstrukcji zrębowej, na planie krzyża z dostawionym trójbocznie zamkniętym prezbiterium, po którego bokach dwie nieduże przybudówki. Kruchta od frontu kryta dachem dwuspadowym. Dach wieńczy czworoboczna wieżyczka na sygnaturkę zakończona hełmem iglicowym.
Wnętrze oszalowane deskami. W 1928 ufundowano ołtarze. Główny zaprojektował i wykonał Ludwik Bosecki, a znajdujący się w nim obraz Matki Bożej Śnieżnej namalował Józef Bukowczyk z Przemyśla. W 1925 zainstalowano organy.
Otoczenie
[edytuj | edytuj kod]Od strony zachodniej znajduje się trójarkadowa dzwonnica wymurowana w 1919 przez Jana Trytka[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podkarpackie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 23 lipca 2024 [dostęp 2019-10-11] .
- ↑ a b Krzysztof Zieliński: Leksykon drewnianej architektury sakralnej województwa podkarpackiego. Pro Carpathia, Rzeszów 2015, s. 185. ISBN 978-83-61577-68-3.