Kościół Przemienienia Pańskiego w Aleksandrowie Kujawskim – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |||||||||||||||||
kościół parafialny | |||||||||||||||||
![]() widok ogólny | |||||||||||||||||
Państwo | |||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Miejscowość | |||||||||||||||||
Adres | ul. Kościelna 3, 87-700 Aleksandrów Kujawski | ||||||||||||||||
Wyznanie | |||||||||||||||||
Kościół | |||||||||||||||||
Parafia | |||||||||||||||||
Wezwanie | |||||||||||||||||
Wspomnienie liturgiczne | 6 sierpnia | ||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
Położenie na mapie Aleksandrowa Kujawskiego ![]() | |||||||||||||||||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||||||||||||||||
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego ![]() | |||||||||||||||||
Położenie na mapie powiatu aleksandrowskiego ![]() | |||||||||||||||||
![]() |
Kościół Przemienienia Pańskiego w Aleksandrowie Kujawskim – rzymskokatolicki kościół parafialny w Aleksandrowie Kujawskim, w województwie kujawsko-pomorskim. Należy do dekanatu aleksandrowskiego. Mieści się przy ulicy Kościelnej.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Pozwolenie na budowę murowanego kościoła wydał Rząd Gubernialny Warszawski 14 maja 1880 r.[2]. We wniosku zadeklarowano, że kaplica miała nosić wezwanie św. Aleksandra. Nie stwierdzono jednak by kiedykolwiek funkcjonowała pod tym wezwaniem. Projekt sporządził Edward Cichocki. Świątynię dedykowano w 1886 r. Była wtedy kaplicą filialną parafii św. Jana Chrzciciela w Służewie. Około 1896 r. powstał plan rozbudowy kaplicy do formy obecnego kościoła. Autorem projektu przebudowy, polegającego na dobudowaniu transeptu, był Zygmunt Kiślański. Plan przebudowy zatwierdzono w styczniu 1898 r. Prace budowlane zakończono w 1899 r. W 1918 r. świątynia stała się samodzielnym kościołem parafialnym. Budowla reprezentuje styl neogotycki[3].
W 1941 r., podczas II wojny światowej, wnętrze zostało sprofanowane i zdewastowane. Niemcy pozbawili kościół jednego dużego dzwonu i dwóch małych, zniszczyli cztery figury Matki Bożej.
Wyposażenie
[edytuj | edytuj kod]Do najcenniejszych zabytków zgromadzonych w kościele należy obraz Chrystusa ukrzyżowanego. Jest to dzieło ufundowane przez kard. Michała Stefana Radziejowskiego do kaplicy św. Karola Boromeusza w Łowiczu. Gdy Rosjanie w 1886 r. przejęli kaplicę, by urządzić w niej cerkiew prawosławną, chcąc ratować obraz, przewieziono go do Aleksandrowa. W ten sposób dzieło będące przykładem najlepszych osiągnięć baroku trafiło do kościoła w małej miejscowości przy ówczesnej granicy Królestwa Polskiego z Niemcami. Autor obrazu pozostaje nieznany[4].
Na uwagę zasługuje również relief "Ostatnia Wieczerza" autorstwa Wacława Bębnowskiego. Artysta podkreślił w nim ciągłość nauczania Chrystusa i misji Kościoła widzialnego[5]. Do innych zabytków należą XIX wieczny srebrny krucyfiks oraz wiszący na zewnętrznej ścianie herb fundatora gruntu na którym został wybudowany kościół - Władysława Trojanowskiego. Pod herbem widnieje błędny podpis: "Herb Trojanowskich". Znakiem rodowym Trojanowskich jest herb Szeliga. Herb na murze kościoła jest natomiast herbem złożonym Szeliga i Ślepowron należącym do Władysława Trojanowskiego (Szeliga po ojcu i Ślepowron po matce). Herb pochodzi z nagrobka Władysława Trojanowskiego pochowanego niegdyś w krypcie kościoła[6].
Inne elementy wyposażenia to obrazy Drogi Krzyżowej namalowane przez malarkę poznańską w latach 1948–1949, organy piszczałkowe zmodernizowane w 1929 roku przez organomistrza pana Stefana Truszczyńskiego. W kościele znajdują się również witraże: św. Barbary z 1900 roku, św. Franciszka z 1950 roku, św. Stanisława z 1970 roku, Przemienienia Pańskiego, św. Kazimierza z 1996 roku, św. Męczenników Polskich, św. Rodziny i św. Wojciecha z 2000 roku. W 2000 r. zostały również wstawione witraże do zakrystii. Przedstawiają one św. Jana Pawła II i św. Stanisława Kostkę. Witraże są dziełem artystów plastyków, witrażystów z Torunia.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo kujawsko-pomorskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 23 lipca 2024 [dostęp 2013-01-22] .
- ↑ Stodolny 2013 ↓, s. 11.
- ↑ Stodolny 2013 ↓, s. 16-19.
- ↑ Stodolny 2013 ↓, s. 16-17.
- ↑ Stodolny 2013 ↓, s. 33-42.
- ↑ Stodolny 2013 ↓, s. 44-45.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Robert Stodolny: Kościół pod wezwaniem Przemienienia Pańskiego w Aleksandrowie Kujawskim. Wybrane aspekty z historii świątyni i jej wyposażenia (ebook). Aleksandrów Kujawski: 2013.