Kominiarskie Siodło – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Kominiarskie Siodło pomiędzy Wierchem Spalenisko a Diablińcem (środek zdjęcia) | |
Państwo | |
---|---|
Wysokość | ok. 1285 m n.p.m. |
Pasmo | |
Sąsiednie szczyty | |
Położenie na mapie Tatr ![]() | |
Położenie na mapie Karpat ![]() | |
![]() |
Kominiarskie Siodło – dość głęboka przełęcz ponad Doliną Lejową w polskich Tatrach Zachodnich, pomiędzy Wierchem Spalenisko (1324 m) a Diablińcem (1241 m) wysuniętym od zachodu do Doliny Lejowej. Stoki południowe spod przełęczy opadają do Lejowego Potoku w górnej części Doliny Lejowej. Stoki północne opadają natomiast do jej dolnej części. Spływa nimi spod przełęczy dopływ Lejowego Potoku, a u ich podnóża znajduje się polana Huty Lejowe[1][2].
Kominiarskie Siodło jest całkowicie porośnięte lasem i nie prowadzi nim żaden szlak turystyczny[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Tatry Polskie. Mapa turystyczna 1:20 000, Piwniczna: Agencja Wydawnictwo „WiT” S.c., 2009, ISBN 83-89580-00-4 .
- ↑ Geoportal. Mapa lotnicza [online] [dostęp 2022-12-03] .