Komisja Jeana Reya – Wikipedia, wolna encyklopedia
Komisja Jeana Reya – pierwsze publiczne wystąpienie i obrady przyszłej Komisji Europejskiej. Komisja Reya urzędowała od 2 lipca 1967 roku do 30 czerwca 1970 roku. Jej przewodniczącym był belgijski polityk Jean Rey, a wiceprzewodniczącymi Raymond Barre, Wilhelm Haferkamp, Fritz Hellwig, Sicco Mansholt i Lionello Levi Sandri.
Komisja składała się z 14 członków (komisarzy). Po trzech przedstawicieli posiadali: Francja, Niemcy i Włochy. Belgia i Holandia posiadali dwóch komisarzy, a Luksemburg jednego.