Koniuszki Siemianowskie (gmina) – Wikipedia, wolna encyklopedia
gmina wiejska | |
1934–1939[1] | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Siedziba | |
Powierzchnia (1934) | 81,13 km² |
Populacja (1931) • liczba ludności |
|
• gęstość | 92,5 os./km² |
Koniuszki Siemianowskie – dawna gmina wiejska w powiecie rudeckim województwa lwowskiego II Rzeczypospolitej. Siedzibą gminy były Koniuszki Siemianowskie.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Gminę utworzono 1 sierpnia 1934 r. w ramach reformy na podstawie ustawy scaleniowej z dotychczasowych gmin wiejskich: Chłopczyce, Czernichów, Dołobów, Koniuszki Siemianowskie, Michalewice, Nowosiółki Gościnne, Wistowice i Zagórze[3].
Przed 1939 wójtem gminy był Maciej Bundzylak[4].
Pod okupacją niemiecką w Polsce (GG) gminę zniesiono, włączając ją m.in. do nowo utworzonej gminy Rudki[5].
Po II wojnie światowej obszar gminy został odłączony od Polski i włączony do Ukraińskiej SRR.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ W czasie II wojny światowej poza administracją polską, po II wojnie światowej poza granicami Polski.
- ↑ Skorowidz gmin Rzeczypospolitej Polskiej.
- ↑ Dz.U. z 1934 r. nr 64, poz. 551
- ↑ Poświęcenie Domu Ludowego w Zagórzu obok Rudek. „Wschód”. Nr 88, s. 2, 3, 30 czerwca 1938.
- ↑ Amtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG