Konteneryzacja – Wikipedia, wolna encyklopedia
Konteneryzacja – proces tworzenia obrazów zawierających wszystkie potrzebne pliki do uruchomienia danej aplikacji oraz ich uruchamianie i zarządzanie nimi. Uruchomiony obraz nazywany jest kontenerem. Kontenery, czyli uruchomione aplikacje, są odizolowane od systemu operacyjnego. Do tworzenia obrazów i kontenerów wykorzystywany jest m.in. program Docker[1][2] czy platforma Kubernetes[3].
Kontenery tym różnią się od maszyn wirtualnych, że te drugie zawierają kompletny system operacyjny wraz z emulacją sprzętową. Natomiast kontenery zawierają tylko potrzebne pliki do uruchomienia danej aplikacji[4]. Dlatego uruchomienie kontenera jest o wiele szybsze a jego zarządzanie o wiele prostsze.
Mimo że kontenery są środowiskami odizolowanymi od siebie oraz od systemu operacyjnego, istnieje możliwość komunikacji między kontenerami oraz z zewnętrznym systemem. Następuje to jednak w ścisły i kontrolowany sposób[5].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Sebastian Górski: Konteneryzacja – czym są kontenery i skąd ich popularność?. 2022-04-20. [dostęp 2023-12-21].
- ↑ Piotr Wierzgała: Docker: kontener, podstawowe operacje. [dostęp 2023-12-21].
- ↑ Overview [online], Kubernetes [dostęp 2023-12-21] (ang.).
- ↑ Ian Buchanan: Kontenery a maszyny wirtualne. [dostęp 2023-12-21].
- ↑ Konteneryzacja. [dostęp 2023-12-21].