Konwent Organizacji Niepodległościowych – Wikipedia, wolna encyklopedia
Konwent Organizacji Niepodległościowych (KON) – polityczne ugrupowanie konspiracyjne obozu sanacyjnego. Założone w 1942 roku przez dawnych zwolenników Walerego Sławka, skonfliktowanych z grupą Edwarda Śmigłego-Rydza (tworzącą Obóz Polski Walczącej). Kierownictwo tworzyli Zygmunt Hempel, Mikołaj Dolanowski, ppłk Wacław Lipiński, ppłk Franciszek E. Pfeiffer, Bolesław Pawłowicz. Wojskowo podporządkowane Armii Krajowej. Pod względem politycznym formalnie uznając rząd londyński faktycznie pozostawało w opozycji wobec Delegatury Rządu. W grudniu 1944 r. połączyło się z OPW, tworząc Stronnictwo Niezawisłości Narodowej. Organ prasowy „Myśl Państwowa”, ponadto wydawano też m.in. pisma „Tydzień” i „Droga”[1][2][Brak strony!].
- Zobacz też kategorię:
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Sylwia Hadrysiak , Ustrój społeczno-gospodarczy powojennej Polski w publicystyce obozu postsanacyjnego w okresie II wojny światowej, „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Historica”, 81, 2007, s. 122, ISSN 2450-6990 [dostęp 2023-11-10] (pol.).
- ↑ Marek Gałęzowski , Przeciw dwóm zaborcom. Polityczna konspiracja piłsudczykowska w kraju w latach 1939–1947, Warszawa: IPN, 2013.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Wizje Polski. Programy polityczne lat wojny i okupacji 1939-1944, wybór i opracowanie Kazimierz Przybysz, Warszawa 1992, s. 416.
- Marek Gałęzowski, Przeciw dwóm zaborcom. Polityczna konspiracja piłsudczykowska w kraju w latach 1939–1947, Warszawa: IPN, 2013.