Kopalnia Węgla Kamiennego Miechowice – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Kopalnia Preussen na pocztówce | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Siedziba | |
Adres | ul. Racjonalizatorów 52 |
Data założenia | 1900 |
Data likwidacji | 1996 (połączenie z KWK Bobrek) |
Położenie na mapie Bytomia ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa śląskiego ![]() | |
![]() |
Kopalnia Węgla Kamiennego Miechowice (do 1945 roku niem. Preussengrube) – kopalnia węgla kamiennego w Bytomiu-Miechowicach, która funkcjonowała jako samodzielny zakład od 1902 do 1996 roku, kiedy to została połączona z Kopalnią Węgla Kamiennego Bobrek.
Historia
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d7/Preussengrube_Kopalnia_Miechowice_Coal_Mine_Bytom.jpg/220px-Preussengrube_Kopalnia_Miechowice_Coal_Mine_Bytom.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c5/Bytom%2C_Szyb_Zachodni_kopalni_Miechowice_-_fotopolska.eu_%28292814%29.jpg/220px-Bytom%2C_Szyb_Zachodni_kopalni_Miechowice_-_fotopolska.eu_%28292814%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ae/Zabrze_Rokitnica_Ignacy_shaft.jpg/220px-Zabrze_Rokitnica_Ignacy_shaft.jpg)
Budowę kopalni w Miechowicach rozpoczęto w 1899 roku. Została utworzona w 1900 roku przez połączenie kilku pól górniczych i była własnością Franza Huberta von Tiele-Wincklera (zob. Tiele-Wincklerowie). Wydobycie węgla rozpoczęto w 1902 roku[1]. Do 1945 roku kopalnia nosiła nazwę Preussen. Od 1945 roku weszła w skład Zabrzańskiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego.
Od 27 lipca 1945 roku przy kopalni działał obóz pracy przymusowej, powołany przez polskie komunistyczne władze. Przebywali w nim, pracując niewolniczo jeńcy z armii niemieckiej, uznana za niemiecką miejscowa ludność cywilna oraz więźniowie polityczni[2][3].
W 1993 roku w kopalni doszło do silnego wstrząsu, w wyniku którego zginęło 6 górników, co upamiętniono pomnikiem. W ramach procesu restrukturyzacji w 1996 roku kopalnia została połączona z kopalnią Bobrek[4] pod wspólną nazwą Bobrek-Miechowice. W 1999 roku kopalnia Bobrek-Miechowice została postawiona w stan likwidacji, a na jej bazie powstał Zakład Górniczy Bytom III. W 2005 roku większość szybów i budynków została zlikwidowana, pozostawiono m.in. szyb Ignacy[5]. Na pokopalnianym terenie doszło w tym czasie do wypadków, którym uległy osoby zbierające złom[6].
22 marca 2017 roku budynki szybu Zachodniego zostały wpisane do rejestru zabytków nieruchomych województwa śląskiego[7].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Jerzy Jaros: Słownik historyczny kopalń węgla na ziemiach polskich. Katowice: Śląski Instytut Naukowy, 1984, s. 76. ISBN 83-00-00648-6.
- ↑ Miroszewski Kazimierz: Obozy pracy przymusowej w Bytomskim Zjednoczeniu Przemysłu Węglowego w latach 1945-1949. W: Bytomskie martyrologium powojennych lat 1945-1956. Ofiary komunistycznego terroru i ich pomnik. Jan Drabina (red.). Bytom: Urząd Miejski w Bytomiu, 2009, s. 85. ISBN 978-83-922322-9-2.
- ↑ Lipiec [online], Urząd Miejski w Bytomiu [dostęp 2022-12-27] (pol.).
- ↑ Janusz Marek. Uwarunkowania i przebieg procesu likwidacji kopalń węgla kamiennego. „Studia Ekonomiczne”, s. 277, 2006. Akademia Ekonomiczna w Katowicach. ISSN 2083-8603.
- ↑ Adam Kubacz: Kopalnia „Preussengrube” (potem kopalnia „Miechowice”). [w:] Historia Miechowic (gazetamiechowic.pl) [on-line]. [dostęp 2019-07-16].
- ↑ Życie Bytomskie: Kradli złom, zginęli na miejscu. [dostęp 2008-08-28]. (pol.).
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo śląskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 23 lipca 2024, s. 25 [dostęp 2017-08-28] .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jerzy Jaros: Słownik historyczny kopalń węgla na ziemiach polskich. Katowice: Śląski Instytut Naukowy, 1984. ISBN 83-00-00648-6.
- Kompania Węglowa S.A.: Oddział KWK "Bobrek-Centrum" Ruch "Bobrek". [dostęp 2008-08-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (12 stycznia 2012)]. (pol.).