Kosarz ścienny – Wikipedia, wolna encyklopedia
Opilio parietinus | |
de Geer, 1778 | |
![]() Samica | |
![]() Samiec | |
Systematyka | |
Domena | |
---|---|
Królestwo | |
Typ | |
Podtyp | |
Gromada | |
Rząd | |
Rodzina | |
Rodzaj | |
Gatunek | kosarz ścienny |
Kosarz ścienny[1] (Opilio parietinus) – gatunek pajęczaka z rzędu kosarzy, z rodziny Phalangiidae.
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]Kosarz ścienny ma ciało jajowatego kształtu o długości ok. 5–8 mm. oraz 4 pary cienkich, długich odnóży krocznych, których rozpiętość dochodzi do kilkunastu cm. Poza odnóżami krocznymi posiada też szczękoczułki i nogogłaszczki. Nie ma gruczołów jadowych[1].
Występowanie
[edytuj | edytuj kod]Kosarz ścienny zamieszkuje głównie zabudowania. Spotkać go można w Europie (w tym w Polsce), środkowej Azji i na Kaukazie, w Ameryce Północnej oraz na Tasmanii[1].
Tryb życia
[edytuj | edytuj kod]Kosarz ścienny prowadzi nocny tryb życia; podczas dnia pozostaje w ukryciu. Nie przędzie sieci, a ofiary atakuje z ukrycia. Jego pożywieniem są drobne owady i roztocze. Kosarze zjadają też pokarm roślinny.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Mały słownik zoologiczny. Bezkręgowce. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1984. ISBN 83-214-0428-6.