Kosmologia teoretyczna – Wikipedia, wolna encyklopedia
Kosmologia teoretyczna zajmuje się badaniem struktury i ewolucji Wszechświata jako systemu, konstruując teorie i porównując ich przewidywania z obserwacjami, stanowiąc naturalne uzupełnienie kosmologii obserwacyjnej. W szczególności, przedmiotem badań kosmologii teoretycznej są statystyczne przewidywania dotyczące struktury Wszechświata, w tym modelowanie rozwoju pierwotnych zaburzeń, prowadzących do powstania galaktyk, a także modelowanie najwcześniejszych etapów ewolucji Wszechświata (teoria inflacji, teorie ciemnej energii i kosmologia strunowa, tj. kosmologia oparta na teorii strun).
Za początek kosmologii teoretycznej przyjmuje się rok 1917, kiedy Einstein użył nowo powstałej ogólnej teorii względności do skonstruowania pierwszego, cylindrycznego modelu kosmologicznego[1]. Kosmologię teoretyczną można więc uznać za starszą od kosmologii obserwacyjnej.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Michał Heller: Ewolucja Kosmosu i kosmologii. www.urania.edu.pl, 2012-03-22. [dostęp 2016-03-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-31)].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Frank H. Shu , Galaktyki, gwiazdy, życie. Fizyka Wszechświata, Stanisław Bajtlik (tłum.), Warszawa: wyd. Prószyński i S-ka, 2003, ISBN 83-7255-173-1, OCLC 749280745 .
- Michał Heller, Kosmologia kwantowa, Warszawa: wyd. Prószyński i S-ka, 2001, ISBN 83-7255-054-9, OCLC 749606294 .