Kozacy (powieść) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Jeroszka u Olenina, ilustracja do Kozaków, tusz na papierze, 1936 r., Muzeum Tołstoja, Moskwa | |
Autor | |
---|---|
Typ utworu | |
Wydanie oryginalne | |
Miejsce wydania | |
Język | |
Data wydania | 1862 |
Kozacy (ros. Казаки) – powieść Lwa Tołstoja opublikowana po raz pierwszy w 1862 roku[1]; należy do cyklu kaukaskiego twórczości autora.
Treść opowieści
[edytuj | edytuj kod]Głównym bohaterem opowieści jest dwudziestoczteroletni Dymitr Olenin. Jest on bohaterem romantycznym i w poszukiwaniu przygód rezygnuje z bezpiecznego życia urozmaiconego przepychem Petersburga, wstępuje do wojska i jako junkier jedzie do jednego z kaukaskich pułków piechoty Cesarstwa Rosyjskiego. Znajduje ów pułk stacjonującym w stanicy kozackiej gdzieś na Kaukazie nad rzeką Terek. Tam zapoznaje się z życiem Kozaków kubańskich, z ich obyczajami i stwierdza, iż jest osobą obcą, ponieważ mimo osobistego uroku nie potrafił zdobyć serca Kozaczki Marii.
Filmy
[edytuj | edytuj kod]W 1961 r. na moskiewskiej wytwórni filmów Mosfilm został nakręcony film pod tytułem Kozacy, oparty na opowieści Lwa Tołstoja o tymże tytule. Jego reżyserem był Wasilij Pronin.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ "The Cossacks", wydanie anglojęzyczne powieści.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Lew Tołstoj, Hadżi-Murat. Zmartwychwstanie. Kozacy. Warszawa 1979, [przeł. Wacław Rogowicz]
- Lew Tołstoj, Kazaki. Hadżi-Murat, Moskwa 1981, Wydawnictwo: Chudożestwiennaja litieratura