Kwiaciarstwo – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2a/Potentilla_atrosanguinea%2C_cultivated%2C_Germany_2.jpg/220px-Potentilla_atrosanguinea%2C_cultivated%2C_Germany_2.jpg)
Kwiaciarstwo – dział ogrodnictwa[1], zajmujący się uprawą i produkcją roślin ozdobnych.
Rośliny ozdobne hoduje się do celów użytkowych, głównie dekoracyjnych. Są to przede wszystkim:
- rośliny uprawiane na kwiat cięty,
- rośliny uprawiane w pojemnikach (rośliny doniczkowe),
- materiał nasadzeniowy i rozmnożeniowy (nasiona, cebule, kłącza, sadzonki, rozsady).
Ze względu na miejsce prowadzenia upraw rośliny ozdobne uprawia się:
- pod osłonami (w szklarniach, tunelach foliowych) – rośliny z egzotyczne o wysokich wymaganiach termicznych.
- w gruncie – rośliny o niskich wymaganiach termicznych.
Kwiaty są wykorzystywane do tworzenia różnorodnych kompozycji z żywych lub suszonych roślin co ma zastosowanie w bukieciarstwie. Kompozycje kwiatowe używane są do dekoracji wnętrz (bukiety, wiązanki, stroiki), a także do dekoracji np. nagrobków (wieńce).
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- bukieciarstwo – czyli sztuka układania kwiatów zwana także florystyką
- florystyka – czyli dział botaniki zajmujący się inwentaryzacją flory
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ kwiaciarstwo, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2023-02-26] .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Bolesław Chlebowski, Kazimierz Mynett: Kwiaciarstwo. Warszawa: PWRiL, 1983. ISBN 83-09-00544-X.