Latarnia morska w José Ignacio – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Wysokość wieży | 25 m |
Wysokość światła | 32 m n.p.m. |
Zasięg światła | 12,7 Mm |
Charakterystyka światła | Fl (1) W 2s |
Data uruchomienia | 1877 |
Położenie na mapie Urugwaju ![]() | |
![]() |
Latarnia morska w José Ignacio (hiszp. Faro de José Ignacio) – znak nawigacyjny w postaci wieży znajdujący się w mieście José Ignacio w południowo–zachodniej części Urugwaju, na zachodnim wybrzeżu południowego Atlantyku[1].
Latarnia została oddana do użytku w czerwcu 1877. Wysoką na 25 m ceglaną, cylindryczną wieżę okalają trzy wąskie poziome biało–czerwone pasy. Zwieńczona jest laterną w takich samych barwach. Obok znajduje się jednokondygnacyjny dom latarników. Światło latarni umiejscowione 32 m n.p.m. nadaje pojedynczy biały błysk co 2 sekundy. Jego natężenie wynosi 1550 kandeli, zasięg to 12,7 mil morskich. Pierwotnie źródłem światła na wieży była lampa naftowa, a następnie lampa acetylenowa. W 1983 latarnia została zelektryfikowana[1][2][3].
Latarnia była źródłem inspiracji dla wielu artystów, od muzyków takich jak Fito Páez, po pisarzy i operatorów filmowych. Jest dostępna dla zwiedzających za niewielką opłatą. W pobliżu znajdują się stoiska z pamiątkami i rękodziełami[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Lighthouses of Uruguay. ibiblio.org. [dostęp 2019-03-03]. (ang.).
- ↑ a b Faro de José Ignacio. puntadeleste.com. [dostęp 2019-03-03]. (hiszp.).
- ↑ Faro Punta José Ignacio. farosdelmar.com. [dostęp 2019-03-03]. (hiszp.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Visita al faro de José Ignacio. welcomeuruguay.com. [dostęp 2019-03-03]. (hiszp. • ang. • port. braz.).