Lewkonia długopłatkowa – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Systematyka[1][2] | |
Domena | |
---|---|
Królestwo | |
Podkrólestwo | |
Nadgromada | |
Gromada | |
Podgromada | |
Nadklasa | |
Klasa | |
Nadrząd | |
Rząd | |
Rodzina | |
Rodzaj | |
Gatunek | lewkonia długopłatkowa |
Nazwa systematyczna | |
Matthiola longipetala (Vent.) DC. Syst. nat. 2:174. 1821 |
Lewkonia długopłatkowa (Matthiola longipetala (Vent.) DC.) – gatunek rośliny jednorocznej z rodziny kapustowatych. Popularnie nazywana jest maciejką, znana jest także pod nazwą lewkonii dwurogiej. Pochodzi z Afryki Północnej, Azji Zachodniej (w tym Arabii Saudyjskiej, Kuwejtu) i Grecji[3]. Jest dość często uprawiana jako roślina ozdobna, bardzo rzadko przejściowo dziczeje (efemerofit)[4]. W ciągu dnia kwiaty są zamknięte i otwierają się dopiero pod wieczór, wydzielając intensywny, przyjemny zapach.
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]- Łodyga
- Podnosząca się, rozgałęziona. Osiąga wysokość 30–40 cm
- Liście
- Małe, lancetowate, szarozielone
- Kwiaty
- Różowo-lawendowe, w dzień zamknięte, otwierają się wieczorem wydając intensywny, przyjemny zapach.
- Owoc
- Obła łuszczyna o szerokości 1–2 (2,5) mm, posiadająca na szczycie dwa rożki. Wyrasta na szypułce o długości do 3 mm. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Nasiona drobne, owalnego kształtu, o kolorze od jasnooliwkowego do pomarańczowobrunatnego.
Zastosowanie
[edytuj | edytuj kod]Roślina ozdobna: Uprawiana jest głównie ze względu na swój piękny zapach. Szczególnie nadaje się do uprawy na balkonach, werandach i w ogródku pod oknami domu. Uprawiana jest z nasion, które wysiewać należy w kwietniu wprost do gruntu. Najlepiej rośnie na żyznych, piaszczysto-gliniastych glebach[5], ale nie jest to roślina bardzo wymagająca. Dobrze rośnie na dowolnej średnio żyznej glebie[6]. Najlepiej o odczynie pH od lekko kwaśnego do lekko zasadowego. Wymaga stanowiska słonecznego lub półcienistego[5] przy czym w półcieniu kwitnienie może być mniej obfite. Chcąc zapewnić długotrwałe kwitnienie tego gatunku i przyjemny zapach – należy rośliny wysiewać kilkakrotnie w dwutygodniowych odstępach czasu. Podczas podlewania należy pamiętać, by strumień wody kierować nie bezpośrednio na same rośliny, a na glebę wokół, gdyż silniejszy strumień może niszczyć pędy. W okresie kwitnienia można stosować słaby roztwór nawozów dla roślin kwitnących[6].
Zmienność
[edytuj | edytuj kod]Wyróżnia się podgatunek – Matthiola longipetala (Vent.) DC. subsp. bicornis (Sm.) P. W. Ball (synonimy: Cheiranthus bicornis Sm, Matthiola bicornis (Sm.) DC)[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F. Stevens , Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-05-13] (ang.).
- ↑ a b Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-10-27].
- ↑ Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
- ↑ a b Bolesław Chlebowski, Kazimierz Mynett: Kwiaciarstwo. Warszawa: PWRiL, 1983. ISBN 83-09-00544-X.
- ↑ a b Agnieszka Mike-Jeziorska: Lewkonia długopłatkowa. 2013. [dostęp 2013-04-24]. (pol.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- BioLib: 39055
- EoL: 486969
- EUNIS: 163529
- Flora of North America: 250094796
- GBIF: 5377395
- identyfikator iNaturalist: 165202
- IPNI: 286920-1
- ITIS: 503708
- NCBI: 478944
- identyfikator Plant List (Royal Botanic Gardens, Kew): kew-2359102
- Plants of the World: urn:lsid:ipni.org:names:147284-3
- Tela Botanica: 41073
- identyfikator Tropicos: 4100226
- USDA PLANTS: MALO3
- CoL: 6R6SC