Lex Gabinia – Wikipedia, wolna encyklopedia
Lex Gabinia, Lex Gabinia de piratis[1] – ustawa rzymska wydana w 67 p.n.e. na wniosek Aulusa Gabiniusza, dająca Pompejuszowi Wielkiemu specjalne uprawnienia na terenie Morza Śródziemnego, dzięki czemu ten mógł przeprowadzić zwycięską kampanię przeciwko piratom cylicyjskim[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Pełna nazwa lex Gabinia de uno imperatore contra praedones constituendo (łac. ustawa Gabiniusza o jednolitym dowództwie przeciw piratom).
- ↑ Zieliński 1989 ↓, s. 454.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Tadeusz Zieliński: Rzeczpospolita Rzymska. Katowice: Wydawnictwo Śląsk, 1989. ISBN 83-216-0767-5.