Mączniak rzekomy grochu – Wikipedia, wolna encyklopedia
Mączniak rzekomy grochu – grzybowa choroba grochu wywoływana przez organizm grzybopodobny – Peronospora viciae[1].
Występowanie
[edytuj | edytuj kod]Choroba ta występuje tylko na grochu. W większym nasileniu może się pojawić, kiedy wiosną i na początku lata jest ciepła i wilgotna pogoda[1].
Objawy i szkodliwość
[edytuj | edytuj kod]Pierwsze objawy występują w postaci chlorotycznych, następnie żółtawo-brunatnych plam występujących na górnej stronie liści i przylistków oraz innych części roślin. Plamy te są nieregularne lub ograniczone nerwami. Na dolnej stronie liścia, bezpośrednio pod plamami oraz na wewnętrznej stronie strąków występuje białawy nalot, który na przylistkach i liściach staje się późnej szarofioletowy. Silne opanowanie części roślin przez mączniaka rzekomego grochu powoduje ich zamieranie. Nasiona pochodzące z chorych strąków są mniejsze w porównaniu do zdrowych oraz są pokryte drobnymi plamkami. Porażenie pędów skutkuje wytworzeniem jasnozielonych, chorych liści oraz ich zamieranie przed kwitnieniem. Zakażone nasiona mają gorszą jakość i mogą stanowić źródło choroby w przypadku ich wysiewu[1].
Zwalczanie
[edytuj | edytuj kod]Niszczenie resztek chorych roślin oraz siew zdrowych nasion[1]. W czasie sezonu wegetacyjnego zwalczanie polega na stosowaniu fungicydów zawierających strobiluryny. Ponadto na początku uprawy, w fazie pierwszych 2-3 liści, można stosować biostymulatory odporności ograniczające porażenie upraw[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Zofia Fiedorow, Zbigniew Weber: Choroby Roślin Uprawnych. Medix Plus, 1996, s. 118,119. ISBN 83-905672-4-5.
- ↑ Robert Wrzodak, Jan Sobolewski: Opracowanie metod kompelksowego zwalczania chorób i szkodników fasoli szparagowej i grochu.... Progress in Plant Protection 2007. [dostęp 2011-06-24].