MAN SD 200 – Wikipedia, wolna encyklopedia
MAN SD 200 z nadwoziem firmy Waggon Union | |
Dane ogólne | |
Producent | |
---|---|
Lata produkcji | 1973-1986 |
Miejsce produkcji | |
Dane techniczne | |
Typy nadwozia | Średniopodłogowy autobus miejski piętrowy klasy maxi |
Układ drzwi | 2-2-0 |
Liczba drzwi | 2 |
Moc silników | 141 kW (192 KM) |
Skrzynia biegów | Voith DIWA 851 |
Liczba przełożeń | 2 - 4 |
Długość | 11490 mm |
Szerokość | 2500 mm |
Wysokość | 3999 mm |
Masa własna | 16500 kg |
Informacje dodatkowe | |
ABS | Nie |
ASR | Nie |
EBS | Nie |
ESP | Nie |
Klimatyzacja | Nie |
MAN SD 200 – to piętrowy autobus miejski, produkowany w latach 1973-1986 przez niemiecką firmę MAN i Waggon Union.
Historia modelu
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8b/MAN_SD_200_-_Berlin_S-Wannsee_%28BVG%29.jpg/250px-MAN_SD_200_-_Berlin_S-Wannsee_%28BVG%29.jpg)
Podwozia wykonywała firma MAN, a nadwozia m.in. firma Waggon Union w Berlinie.
MAN-y typu SD 200 były od połowy lat 70. do końca lat 80. najpopularniejszymi autobusami w Berlinie Zachodnim. W RFN raczej nie można było ich spotkać, z wyjątkiem np. Lubeki. Większość była eksploatowana przez zachodnioberlińskie przedsiębiorstwo BVG Berlin, które użytkowało ich łącznie 956 sztuk.
Model piętrowy oparto na elementach standardowego autobusu miejskiego SL 200 - ale technicznie jest to inna konstrukcja.