Marian Żerebecki – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data urodzenia | 15 sierpnia 1888 |
---|---|
Data śmierci | ? |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Marian Michał Żerebecki (ur. 15 sierpnia 1888, zm. ?) – polski inżynier budownictwa, kapitan rezerwy saperów Wojska Polskiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 15 sierpnia 1888[1]. Ukończył studia uzyskując tytuł inżyniera. Był członkiem zwyczajnym i działaczem Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie od 1918[2][3].
U kresu I wojny światowej brał udział w obronie Lwowa w trakcie wojny polsko-ukraińskiej w stopniu porucznika służąc w oddziale technicznym, sekcji instruktorskiej Naczelnej Komendy, oficer sztabu oddziału technicznego oraz dowodząc sekcją robót saperskich[4][5][6]. W Wojsku Polskim został awansowany na stopień kapitana rezerwy saperów ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[7][8]. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym 7 pułku saperów w Poznaniu[9][10]. W 1934 jako kapitan rezerwy inżynierii i saperów był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VI jako oficer po ukończeniu 40 roku życia i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto[1].
Był profesorem państwowej szkoły przemysłowej we Lwowie. Pełnił mandat radnego Rady Miasta Lwowa, został wybrany w wyborach samorządowych 1934 z listy nr 1 prorządowej (jego zastępcą został dr Wawrzyniec Kubala)[11], po wyborach 1939 został zastępcą radnego Tadeusza Falkiewicza (lista Chrześcijańsko-Narodowa, OZN)[12].
Jego żoną była Marcelina (1889–1974), z którą miał córkę i syna[13].
Publikacje
[edytuj | edytuj kod]- Analiza robocizny i materiału robót budowlanych (1920, 1922)[14][15][16]
- Przemysł drzewny. 1. Wyrób gontów (1921)[17]
- Przemysł tartaczany. Praktyczny podręcznik dla właścicieli i pracowników tartaków, stolarni mechanicznych i składów budulca (1921, współautor: Wacław Kisiel)[18]
- Podręcznik budowlany i analiza cen. T. 1, Podręcznik budowlany (1928, współautor: Władysław Skwarczyński)[19][20]
- Podręcznik budowlany i analiza cen. T. 2, Analiza cen (1928, współautor: Władysław Skwarczyński)[21]
- Podręcznik inżynierski w zakresie inżynierii lądowej i wodnej. Tom III, autor: Stefan Bryła (1932; współautor rozdziału materiały budowlane w części 2)[22]
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Złoty Krzyż Zasługi (29 kwietnia 1930)[23]
- Medal Niepodległości (9 listopada 1933)[24]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 164, 957.
- ↑ Członkowie Towarzystwa w drugiem dwudziestopięcioleciu (1902-1926). W: Maksymilian Matakiewicz: Polskie Towarzystwo Politechniczne we Lwowie 1877–1927. Księga pamiątkowa. Lwów: Polskie Towarzystwo Politechniczne we Lwowie, 1927, s. 95.
- ↑ Sprawy Towarzystwa. Komisja Pol. Tow. Politechnicznego. „Czasopismo Techniczne”, s. 48, Nr 3 z 10 lutego 1929.
- ↑ Iwona Łaptaszyńska: Obrona Lwowa 1 – 22.11.1918r.. genealogia.okiem.pl. [dostęp 2016-11-26].
- ↑ Iwona Łaptaszyńska: Obsada personalna obrony Lwowa 1 - 22.11.1918r.. stankiewicze.com. [dostęp 2015-11-18].
- ↑ Jan Boberski, Stanisław Marian Brzozowski, Konrad Dyba, Zbysław Popławski, Jerzy Schroeder, Robert Szewalski, Jerzy Węgierski: Politechnika Lwowska 1844-1945. lwow.home.pl, 1993. [dostęp 2016-11-26].
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 916.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 839.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 887.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 810.
- ↑ Oficjalne wyniki wyborów do Rady Miejskiej we Lwowie. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 130 z 31 maja 1934.
- ↑ Wykaz mandatów w wyborach do Rady miejskiej we Lwowie. „Gazeta Lwowska”, s. 2, nr 123 z 3 czerwca 1939.
- ↑ Marcelina Żerebecka. Nekrolog. „Nowy Dziennik”, s. 2, Nr 196 z 20 sierpnia 1974.
- ↑ Władysław Skwarczyński. Recenzje i krytyki. „Czasopismo Techniczne”, s. 128-129, Nr 19 i 20 z 10/25 października 1925.
- ↑ Analiza robocizny i materyału robót budowlanych. worldcat.org. [dostęp 2016-11-26].
- ↑ Analiza robocizny i materjału robót budowlanych. worldcat.org. [dostęp 2016-11-26].
- ↑ Przemysł drzewny. 1, Wyrób gontów. worldcat.org. [dostęp 2016-11-26].
- ↑ Przemysł tartaczany : praktyczny podręcznik dla właścicieli i pracowników tartaków, stolarni mechanicznych i składów budulca. worldcat.org. [dostęp 2016-11-26].
- ↑ Podręcznik budowlany i analiza cen. T. 1, Podręcznik budowlany. worldcat.org. [dostęp 2016-11-26].
- ↑ Podręcznik budowlany i analiza cen: Podręcznik budowlany, Tom 1. books.google.pl. [dostęp 2016-11-26].
- ↑ Podręcznik budowlany i analiza cen. T. 2, Analiza cen. worldcat.org. [dostęp 2016-11-26].
- ↑ Aleksander Pareński. Recenzje i krytyki. „Czasopismo Techniczne”, s. 307-308, Nr 20 z 25 października 1932.
- ↑ M.P. z 1930 r. nr 105, poz. 151 „za zasługi na polu obywatelsko-społecznem”.
- ↑ M.P. z 1933 r. nr 258, poz. 276 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1934.