Master Boot Record – Wikipedia, wolna encyklopedia
Master Boot Record, MBR – główny rekord rozruchowy, struktura danych zapisana w pierwszym sektorze dysku twardego. Nazywany też Master Boot Block. Zawiera program rozruchowy oraz tablicę partycji.
Budowa MBR
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/18/GNU_GRUB_on_MBR_partitioned_hard_disk_drives.svg/220px-GNU_GRUB_on_MBR_partitioned_hard_disk_drives.svg.png)
MBR znajduje się na pierwszej ścieżce, w pierwszym cylindrze, w pierwszym sektorze dysku (CHS – 0, 0, 1), zajmuje jeden sektor (512 bajtów), jego struktura zmieniała się wraz z rozwojem techniki komputerowej. W klasycznym MBR pierwsze 446 bajtów zajmuje program rozruchowy (ang. bootloader). Druga część MBR to czteroelementowa tablica partycji – opisująca podział dysku na partycje, każda po 16 bajtów. MBR kończą 2 bajty sygnatury rozruchu (boot signature) szesnastkowo 0x55 0xAA.
512 bajtów | |||||
446 bajtów | 64 bajty (4 x 16) | 2 bajty | |||
program rozruchowy | część 1 | część 2 | część 3 | część 4 | 0x55 0xAA |
Opis każdej z 4 partycji ma wielkość 16 bajtów i jest zbudowany w następujący sposób:
Offset (w bajtach) | Długość pola | Opis | |
---|---|---|---|
+0h | 1 bajt | Status: 80h : partycja bootowalna, 00h : partycja niebootowalna | |
+1h | 3 bajty | adres CHS pierwszego sektora partycji. Format jest opisany w następnych wierszach. | |
+1h | 1 bajt | numer głowicy | |
+2h | 1 bajt | sektor w bitach 5–0; bity 7–6 są najbardziej znaczącymi bitami cylindra | |
+3h | 1 bajt | bity 7–0 cylindra | |
+4h | 1 bajt | typ partycji | |
+5h | 3 bajty | adres CHS ostatniego sektora partycji. Format opisu identyczny jak pierwszego sektora partycji. | |
+8h | 4 bajty | adres LBA pierwszego sektora partycji | |
+Ch | 4 bajty | Liczba sektorów w partycji | |
Wszystkie wielobajtowe pola w tabeli są typu little endian |