Melioryzm – Wikipedia, wolna encyklopedia
Melioryzm (z łac. melior – lepszy) – przekonanie o naturalnym dążeniu człowieka ku dobru, ku temu co lepsze, doskonalsze. Może być także postrzegany jako szeroko pojęte doskonalenie społeczeństwa[1]. Wiąże się ono z przekonaniem, że wszelkie dążenia do celów złych biorą się z niewiedzy lub błędu.
Przekonania meliorystyczne były charakterystyczne np. dla Witolda Rubczyńskiego[2], Elzenberga i Kotarbińskiego.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ melioryzm, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2021-10-02] .
- ↑ Jerzy Ochmann , Melioryzm Witolda Rubczyńskiego, [w:] "Studia Religiologica 2010: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego, z. 43, s. 233-244., 2010 .