Mieszaki – Wikipedia, wolna encyklopedia
wieś | |
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Liczba ludności (2011) | |
Strefa numeracyjna | 24 |
Kod pocztowy | 09-200[4] |
Tablice rejestracyjne | WSE |
SIMC | 0574920[5] |
Położenie na mapie gminy wiejskiej Sierpc ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa mazowieckiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu sierpeckiego ![]() | |
![]() |
Mieszaki – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sierpeckim, w gminie Sierpc[5][6].
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
We wsi znajduje się przystanek kolejowy Mieszaki na linii kolejowej nr 27 Nasielsk – Toruń Wschodni. Przejeżdżają przez nią zarówno pociągi towarowe jak i pasażerskie.
Wieś dość rozległa – rozciąga się od końca wsi Wilczógora do rzeki Sierpienicy. Mieszaki składają się z 3 rozległych części: pierwsza część (biegnąca od Wilczogóry w stronę Kisielewa) to tylko 6 domów i gospodarstwa rolne, środkowa część (znajduje się tam stacja kolejowa) jest największa – ok. 15 domów. Trzecia część to 4 domy nad rzeką Sierpienicą. We wsi znajdują się dwa stawy i mały las.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 80011
- ↑ Wieś Mieszaki w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2020-03-05] , liczba ludności na podstawie danych GUS.
- ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 777 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22] .
- ↑ a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
- ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Mieszaki, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VI: Malczyce – Netreba, Warszawa 1885, s. 361 .