Mikrocytoza – Wikipedia, wolna encyklopedia
Mikrocytoza - stan hematologiczny charakteryzujący się występowaniem we krwi krążącej mikrocytów, tzn. małych krwinek czerwonych, o średnicy mniejszej od średnich wartości uznawanych za normę, a więc mniejszej lub równej 6 mikrometrów.
Pojawienie się mikrocytów nie jest stanem chorobowym, lecz wyrazem zakłócenia procesu erytropoezy. Mikrocyty występują w:
- prawidłowej krwi - do 10%
- stanach niedoboru żelaza
- niedokrwistościach towarzyszących chorobom przewlekłym
- niedokrwistości syderoachrestycznej
- talasemiach
- niektórych hemoglobinopatiach
- stanach niedożywienia
- niedoborach miedzi
- przewlekłym zatruciu aluminium
- przewlekłym zatruciu ołowiem
- stanach niedoboru witaminy B6
- zaburzeniach syntezy hemu
- zaburzeniach syntezy porfiryn
- zaburzeniach syntezy globiny