Moc pozorna – Wikipedia, wolna encyklopedia
Moc pozorna (S, VA) – wielkość fizyczna określana dla obwodów prądu przemiennego. Wyraża się ją jako iloczyn wartości skutecznych napięcia i natężenia prądu:
gdzie:
- – wartości skuteczne napięcia i natężenia prądu.
Związki z innymi wielkościami elektrycznymi
[edytuj | edytuj kod]Dla napięcia sinusoidalnego:
Moc pozorna jest związana z mocą czynną i bierną prądu elektrycznego pobieranego przez odbiornik ze źródła:
Związek z impedancją:
Związek z admitancją:
Gdzie:
- – wartości szczytowe napięcia i natężenia prądu sinusoidalnie zmiennego,
- – moduł impedancji,
- – moduł admitancji,
- – moc czynna,
- – moc bierna,
Jako moc znamionowa
[edytuj | edytuj kod]Moc pozorna podawana jest jako moc znamionowa generatorów, transformatorów i innych urządzeń wytwarzających i przetwarzających energię elektryczną prądu przemiennego.
Jednostka
[edytuj | edytuj kod]W elektroenergetyce najczęściej operuje się jednostką MVA (megawoltamper) równą 106 VA.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Stanisław Bolkowski: Teoria obwodów elektrycznych. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1998, s. 87–91, seria: Podręczniki Akademickie. Elektrotechnika. ISBN 83-204-2218-3.