Monika Pawłowska – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Monika Pawłowska (2019) | |
Data i miejsce urodzenia | 15 czerwca 1983 |
---|---|
Zawód, zajęcie | polityk, przedsiębiorca |
Alma Mater | |
Stanowisko | posłanka na Sejm IX i X kadencji (2019–2023, od 2024) |
Partia | SLD, Wiosna, Porozumienie, PiS |
Monika Jolanta Pawłowska z domu Kominek, primo voto Kominek-Sahakyan[1] (ur. 15 czerwca 1983 w Rykach) – polska polityk i przedsiębiorca, posłanka na Sejm IX i X kadencji.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W 2011 uzyskała licencjat ze stosunków międzynarodowych w Wyższej Szkole Przedsiębiorczości i Administracji w Lublinie[2]. Zawodowo pracowała na stanowiskach menedżerskich, prowadziła też własną działalność gospodarczą[3].
Kierowała biurem posłanki na Sejm RP, swojej ciotki Stanisławy Prządki. Należała do Sojuszu Lewicy Demokratycznej[4]. Była również wiceprzewodniczącą Forum Równych Szans i Praw Kobiet w województwie lubelskim, zainicjowała też powołanie Rady Kobiet przy prezydencie Puław[5][6]. W 2014 otwierała dęblińską listę kandydatów koalicji SLD Lewica Razem do rady powiatu ryckiego, jednak nie uzyskała mandatu[7]. W 2015 wycofała się z działalności partyjnej[4].
W 2019 zaangażowała się działalność polityczną w ramach partii Wiosna, została jej koordynatorką w województwie lubelskim. Z jej działaniami wiąże się oskarżenie o mobbing ze strony działacza młodzieżówki Przedwiośnie[8] (sąd koleżeński Wiosny uznał jej słownictwo za niewłaściwe, udzielił upomnienia, nie stwierdził natomiast znamion mobbingu[9]). W tym samym roku bezskutecznie kandydowała do Parlamentu Europejskiego w okręgu lubelskim, otrzymując 4426 głosów[10]. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku uzyskała mandat posłanki na Sejm RP IX kadencji w okręgu chełmskim. Kandydowała z listy Sojuszu Lewicy Demokratycznej (w ramach porozumienia partii lewicowych), zdobywając 12 916 głosów[11]. W Sejmie została członkinią Komisji Obrony Narodowej oraz Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych, a także wiceprzewodniczącą dwóch podkomisji stałych (do spraw społecznych w wojsku i do spraw polskiego przemysłu obronnego oraz modernizacji technicznej Sił Zbrojnych RP)[12]. W listopadzie 2019 została wybrana na wiceprzewodniczącą klubu parlamentarnego Lewicy[13]. W marcu 2021 opuściła ten klub i Wiosnę, przechodząc do Porozumienia i zostając posłanką niezrzeszoną[14]. W sierpniu tegoż roku współtworzyła nowo powstałe koło parlamentarne swojej partii[15]. 30 września 2021 poinformowała o opuszczeniu Porozumienia, ponownie zostając posłanką niezrzeszoną[16]. Dzień później poinformowała o przystąpieniu do klubu parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwości[17], później została również członkinią tej partii[18]. W wyborach w 2023 nie uzyskała poselskiej reelekcji (dostała 10 789 głosów, zajmując pierwsze niemandatowe miejsce na okręgowej liście PiS)[18]. W lutym 2024 złożyła oświadczenie o objęciu mandatu posła X kadencji w miejsce Mariusza Kamińskiego[19]. Ślubowanie złożyła 6 marca 2024. Została posłanką niezrzeszoną[2], a w czerwcu 2024 dołączyła do klubu parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwości[20]. Zasiadła w Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych oraz Komisji Obrony Narodowej[2].
Wyniki wyborcze
[edytuj | edytuj kod]Wybory | Komitet wyborczy | Organ | Okręg | Wynik | |
---|---|---|---|---|---|
2014 | SLD Lewica Razem | Rada Powiatu Ryckiego V kadencji | nr 1 | 63 (1,14%)![]() | |
2019 | Wiosna | Parlament Europejski IX kadencji | nr 8 | 4426 (0,60%)![]() | |
2019 | Sojusz Lewicy Demokratycznej | Sejm IX kadencji | nr 7 | 12 916 (3,22%)![]() | |
2023 | Prawo i Sprawiedliwość | Sejm X kadencji | 10 789 (2,36%)![]() |
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Dane osoby pełniącej funkcje publiczne. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2019-11-14].
- ↑ a b c d Strona sejmowa posła X kadencji. [dostęp 2024-07-28].
- ↑ Monika Pawłowska. monikapawlowska.com. [dostęp 2019-10-17].
- ↑ a b Anna Dryjańska: Zdrada i kara. Oto kulisy transferu posłanki Moniki Pawłowskiej z Lewicy do PiS. natemat.pl, 18 października 2021. [dostęp 2021-10-18].
- ↑ Monika Pawłowska. wiosnabiedronia.pl. [dostęp 2019-10-17].
- ↑ Monika Pawłowska – wybory 2019: kandydat na posła w: okręg nr 7 (Chełm). wnp.pl. [dostęp 2019-10-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-10-17)].
- ↑ a b Wybory samorządowe 2014. pkw.gov.pl. [dostęp 2021-10-18].
- ↑ Adam Nowiński: „Zostałem sku...wiony”. Młody działacz Wiosny twierdzi, że padł ofiarą mobbingu. natemat.pl, 9 maja 2019. [dostęp 2019-10-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-05-12)].
- ↑ Mobbing w Wiośnie? Sąd koleżeński wydał wyrok. wprost.pl, 13 lipca 2019. [dostęp 2019-10-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-14)].
- ↑ a b Wybory do Parlamentu Europejskiego 2019. pkw.gov.pl. [dostęp 2021-03-21].
- ↑ a b Wybory do Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej 2019. pkw.gov.pl. [dostęp 2021-03-21].
- ↑ Strona sejmowa posła IX kadencji. [dostęp 2024-03-06].
- ↑ Gawkowski szefem klubu Lewicy, Czarzasty kandydatem na wicemarszałka Sejmu. rmf24.pl, 6 listopada 2019. [dostęp 2019-11-08].
- ↑ Transferowy hit. Posłanka Lewicy z lubelskiego idzie do Gowina. dziennikwschodni.pl, 21 marca 2021. [dostęp 2021-03-21].
- ↑ Barbara Bodalska: Partia Gowina założyła koło parlamentarne. „Od dziś Porozumienie idzie własną drogą”. euractiv.pl, 13 sierpnia 2021. [dostęp 2021-08-13].
- ↑ Monika Pawłowska porzuca Porozumienie Gowina. Była tam pół roku. rp.pl, 30 września 2021. [dostęp 2021-09-30].
- ↑ Posłanka Monika Pawłowska: podjęłam decyzję o wstąpieniu do klubu PiS. pap.pl, 1 października 2021. [dostęp 2021-10-01].
- ↑ a b c Wybory do Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej 2023. pkw.gov.pl. [dostęp 2024-01-10].
- ↑ Pawłowska objęła mandat poselski po Mariuszu Kamińskim. Jest reakcja PiS. tvn24.pl, 20 lutego 2024. [dostęp 2024-02-20].
- ↑ Adam Zygiel: PiS powiększa szeregi. Przyjął „wyklętą” posłankę. wp.pl, 26 czerwca 2024. [dostęp 2024-06-26].