Mykoła Musolitin – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |||||||||||||||||||||||||||||||||
Pełne imię i nazwisko | Mykoła Wołodymyrowycz Musolitin | ||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost | 175 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||
Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||
Informacje klubowe | |||||||||||||||||||||||||||||||||
Klub | |||||||||||||||||||||||||||||||||
Numer w klubie | 11 | ||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
Odznaczenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||
![]() |
Mykoła Wołodymyrowycz Musolitin (ukr. Микола Володимирович Мусолітін, ur. 21 stycznia 1999 w Odessie) – ukraiński piłkarz występujący na pozycji pomocnika w szwedzkim klubie Östersunds FK.
Kariera klubowa
[edytuj | edytuj kod]Wychowanek klubu Czornomoreć Odessa, barwy którego bronił w juniorskich mistrzostwach Ukrainy (DJuFL). Przed sezonem 2016/17 został przez trenera Ołeksandra Babycza włączony do składu pierwszej drużyny[1]. 1 października 2016 zadebiutował w Premier-Lidze w wygranym 2:1 meczu ze Stalą Kamieńskie[2]. W sezonie 2017/18 stał się podstawowym zawodnikiem zespołu. Rok później, po przegranym barażu z Kołosem Kowaliwka, spadł ze swoim klubem do Perszej Lihi[3]. Ogółem rozegrał w barwach Czornomorcia 70 ligowych spotkań, w których zdobył 4 gole. W styczniu 2020 roku został zawodnikiem FK Valmiera[1]. 15 czerwca 2020 zaliczył debiut w Virslīdze w meczu przeciwko Riga FC (0:2). We wrześniu tego samego roku, z powodu zaległości w wynagrodzeniach, rozwiązał swoją umowę z klubem[4].
W listopadzie 2020 roku jako wolny agent podpisał dwuipółletni kontrakt z Lechią Gdańsk, prowadzoną przez Piotra Stokowca[5].
Kariera reprezentacyjna
[edytuj | edytuj kod]W latach 2014–2019 występował w juniorskich i młodzieżowych reprezentacjach Ukrainy w kategorii: U-16, U-17, U-18, U-19 oraz U-20. W 2016 roku wziął udział w Mistrzostwach Europy U-17 w Azerbejdżanie, na których Ukraina odpadła w fazie grupowej[6]. W 2019 roku wywalczył z reprezentacją U-20 mistrzostwo świata na turnieju rozegranym w Polsce[5].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Syn Wołodymyra Musolitina, trzykrotnego reprezentanta Ukrainy w piłce nożnej[7].
Sukcesy
[edytuj | edytuj kod]Zespołowe
[edytuj | edytuj kod]- Ukraina U-20
Indywidualne
[edytuj | edytuj kod]- tytuł Mistrza Sportu Ukrainy: 2019[8]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Чорноморець продав двох гравців в Латвію. sport.ua. [dostęp 2020-11-25]. (ukr.).
- ↑ Сталь - Чорноморець 1:2. Пропустили? Нічого страшного. ua-football.com. [dostęp 2020-11-25]. (ukr.).
- ↑ Ukraine 2018/19. rsssf.com. [dostęp 2020-11-25]. (ang.).
- ↑ Jagodinskis, Musoļitins un Kožuhars uzvar strīdā ar Valmiera FC. delfi.lv. [dostęp 2020-11-25]. (łot.).
- ↑ a b Mykoła Musolitin piłkarzem Lechii. 90minut.pl. [dostęp 2020-11-25]. (pol.).
- ↑ Микола Мусолітін повертається в Одесу. uanews.odessa.ua. [dostęp 2020-11-25]. (ukr.).
- ↑ Футбол. Мусолитин-младший вызван в сборную. odessa-sport.info. [dostęp 2020-11-25]. (ros.).
- ↑ Гравці збірної України U-20 отримали звання майстрів спорту міжнародного класу. footballua.tv. [dostęp 2020-11-25]. (ukr.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Mykoła Musolitin w bazie 90minut.pl
- M. Musolitin, [w:] baza Soccerway (zawodnicy) [dostęp 2021-01-01] .
- Mykoła Musolitin w bazie Allplayers.in.ua (ukr.)
- Mykoła Musolitin w bazie Football Facts (ros.)
- Mykoła Musolitin w bazie FBref.com (port. • ang. • fr. • wł. • niem. • hiszp.)
- Mykoła Musolitin w bazie Ukraińskiego Związku Piłki Nożnej (ukr.)
- Mykola Musolitin, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2020-11-21] .