Nadzieja Astapczuk – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Nadzieja Astapczuk podczas halowych mistrzostw świata w Dosze (2010) | ||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Dorobek medalowy | ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
Odznaczenia | ||||||||||||||||
![]() ![]() |
Nadzieja Astapczuk lub Nadieżda Ostapczuk (biał. Надзея Астапчук, ros. Надежда Остапчук; ur. 12 października 1980 w Rzeczycy) – białoruska kulomiotka, wicemistrzyni świata z Paryża.
Zwyciężczyni łącznej punktacji Diamentowej Ligi 2010 w pchnięciu kulą[1].
Jej rekord życiowy w pchnięciu kulą na stadionie wynosi 21,58 m i został ustanowiony w lipcu 2012 w Mińsku. Wynik ten jest aktualnym rekordem Białorusi, Astapczuk jest także rekordzistką kraju w hali (21,70 2010).
Doping
[edytuj | edytuj kod]Podczas igrzysk olimpijskich w 2012 roku wygrała konkurs pchnięcia kulą, jednak dzień po zakończeniu igrzysk została zdyskwalifikowana za stosowanie niedozwolonych środków, a złoty medal został jej odebrany[2]. 7 sierpnia 2012 roku, w okresie pomiędzy zdobyciem medalu a dyskwalifikacją, została odznaczona Orderem Ojczyzny III stopnia[3]. We wrześniu 2012 roku, szkoleniowiec zawodniczki, Aleksandr Jefrimow, przyznał się do potajemnego dodawania sterydu anabolicznego metenolonu do jedzenia podopiecznej, za co otrzymał karę czterech lat dyskwalifikacji. Astapczuk została zdyskwalifikowana przez Białoruski Komitet Olimpijski na rok[4].
Rok później, po ponownej analizie próbek pobranych na mistrzostwach świata w Helsinkach w 2005 roku, IAAF odebrał Astapczuk złoty medal, który zdobyła na tych zawodach[5].
W styczniu 2017 roku poinformowano, że została także zdyskwalifikowana z igrzysk olimpijskich w Pekinie, gdzie zajęła trzecie miejsce, ze względu na wykrycie środków dopingujących[6]. Utraciła również dwa srebrne medale z mistrzostw świata z 2007 i 2011 roku.
Sukcesy
[edytuj | edytuj kod]Mistrzostwa świata
[edytuj | edytuj kod]Mistrzostwa świata | Miejsce | Data | Konkurencja | Wynik | Miejsce |
---|---|---|---|---|---|
Lizbona 2001 | Lizbona | 2001 | Pchnięcie kulą | 19,24 m | ![]() |
Paryż 2003 | Paryż | 2003 | Pchnięcie kulą | 20,12 m | ![]() |
Helsinki 2005 | Helsinki | 2005 | Pchnięcie kulą | DSQ | |
Osaka 2007 | Osaka | 2007 | Pchnięcie kulą | DSQ |
Halowe mistrzostwa świata
[edytuj | edytuj kod]Mistrzostwa świata | Miasto | Data | Konkurencja | Wynik | Miejsce |
---|---|---|---|---|---|
Birmingham 2003 | Birmingham | 2003 | Pchnięcie kulą | 20,31 m | ![]() |
Walencja 2008 | Walencja | 9 marca 2008 | Pchnięcie kulą | 19,74 m | ![]() |
Ad-Dauha 2010 | Doha | 14 marca 2010 | Pchnięcie kulą | 20,85 m | ![]() |
Stambuł 2012 | Stambuł | 10 marca 2012 | Pchnięcie kulą | 20,42 m | ![]() |
Mistrzostwa Europy
[edytuj | edytuj kod]Mistrzostwa Europy | Miejsce | Data | Konkurencja | Wynik | Miejsce |
---|---|---|---|---|---|
Göteborg 2006 | Göteborg | 2006 | Pchnięcie kulą | DSQ | |
Barcelona 2010 | Barcelona | 2010 | Pchnięcie kulą | 20,48 | ![]() |
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Order Ojczyzny III stopnia – 2012[3]
- Order Honoru – 2008[7]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Piotr Małachowski i 30 zwycięzców Diamentowej Ligi. Oficjalny portal Polskiego Związku Lekkiej Atletyki. [dostęp 2010-12-03]. (pol.).
- ↑ Miała Nadzieję na złoto, ale się koksowała. Eurosport. [dostęp 2012-08-13]. (pol.).
- ↑ a b Александр Лукашенко наградил Надежду Остапчук орденом Отечества III степени. president.gov.by, 2012-08-07. [dostęp 2012-08-16]. (ros.).
- ↑ Londyn 2012. Ostapczuk zdyskwalifikowana na rok za doping. sport.pl. [dostęp 2012-09-11]. (pol.).
- ↑ Doping: Five 2005 world medallists caught after IAAF retests. BBC Sport, 2013-03-08. [dostęp 2017-10-24]. (ang.).
- ↑ China weightlifters lose golds from 2008 Games after IOC retesting. The Guardian, 2017-01-12. [dostęp 2017-10-24]. (ang.).
- ↑ УКАЗ ПРЭЗІДЭНТА РЭСПУБЛІКІ БЕЛАРУСЬ – 8 верасня 2008 г. № 502. pravo.by. [dostęp 2013-01-09]. (biał.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Nadzieja Astapczuk w bazie World Athletics (ang.) [dostęp 2014-04-12].
- Nadzieja Astapczuk, [w:] tilastopaja.info [dostęp 2020-03-27] (ang.).