Nerw skórny przyśrodkowy ramienia – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8c/Gray812.png/220px-Gray812.png)
Nerw skórny przyśrodkowy ramienia (łac. nervus cutaneus brachii medialis) – w anatomii człowieka nerw należący do gałęzi czuciowych splotu ramiennego, odchodzący z jego pęczka przyśrodkowego (C8, Th1)[1].
Biegnie w jamie pachowej do przodu od mięśnia podłopatkowego i mięśnia najszerszego grzbietu. Łączy się z nerwem międzyżebrowo-ramiennym, odchodzącym od drugiego nerwu międzyżebrowego. Gałęzie obydwu nerwów przebijają powięź pachową i powięź ramienia[1].
Nerw skórny przyśrodkowy ramienia unerwia skórę dołu pachowego i strony przyśrodkowej ramienia[1].
Porażenie nerwu powoduje osłabienie czucia w okolicy pachy i przyśrodkowej części ramienia[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Adam Bochenek , Michał Reicher , Anatomia człowieka. Tom V. Układ nerwowy obwodowy. Układ nerwowy autonomiczny. Powłoka wspólna. Narządy zmysłów, wyd. VI, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2018, s. 68, ISBN 978-83-200-3258-1 .