Niebo (raj) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Niebo czy raj – mityczna kraina, lub jedna z krain stanowiących zaświaty. Kojarzona zazwyczaj z miejscem osiągnięcia stanu wiecznej szczęśliwości (stan ten i miejsce występuje pod różnymi nazwami w wielu różnych systemach wyznaniowych).
Religie abrahamiczne
[edytuj | edytuj kod]Według chrześcijan, muzułmanów i wyznawców judaizmu – stan wielkiej radości duszy spowodowany wiecznym przebywaniem z Bogiem oraz miejsce przebywania dusz w takim stanie. Niekiedy mówi się o wielu niebach – egipska kosmografia mówiła o 11 niebach, żydowska i muzułmańska o 7. Muzułmanie nazywają niebo Dżannah i uważają, że jest ono miejscem nie tylko rozkoszy duchowej, ale i cielesnej. Według kalwinizmu dusze mające się tam dostać zostały wyznaczone, pozostałe go nie osiągną.
Katolicyzm
[edytuj | edytuj kod]- Główny artykuł:
Do nieba miałyby iść, według nauk Kościoła rzymskokatolickiego, osoby które się nawrócą przed śmiercią, czego może dokonać każdy z pomocą Boga. Nawrócenie jest procesem, a nie pojedynczym zdarzeniem lub aktem woli. Zewnętrznym objawem nawrócenia jest życie prawe i dobre oraz dokonanie aktu żalu za grzechy. Wszyscy godni przebywania w niebie osiągną pełnię szczęścia i miłości.
Świadkowie Jehowy
[edytuj | edytuj kod]- Zobacz więcej w artykule
- Zobacz więcej w artykule
- Zobacz więcej w artykule
Świadkowie Jehowy uważają, że większości dobrych ludzi Bóg Jehowa obiecuje szczęśliwe życie wiecznie w raju na ziemi[1]. Uważają, że Bóg wybrał też spośród ludzi tylko 144 000 jako tzw. „małą trzódkę”, klasę ludzi, którzy mają współkrólować z Jezusem Chrystusem w niebie (przez 1000 lat, po Armagedonie) nad żyjącym na ziemi społeczeństwem[2][3][4]. Są oni powoływani od czasów Chrystusa aż do naszych czasów[5].
Islam
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
Buddyzm
[edytuj | edytuj kod]W niektórych odłamach buddyzmu istnieje 26 niebios zamieszkiwanych przez różnych bogów (dewów). Są to światy doskonalsze niż ludzki, gdzie jednak również występuje cierpienie (dukkha), choć o wiele mniej namacalne i bardziej subtelne, że niemal niezauważalne, aż do momentu, kiedy czas życia bogów się zakończy i nastąpi odrodzenie zgodnie z procesem reinkarnacji w innych światach samsary. Całkowity brak cierpienia występuje dopiero w stanie nirwany podczas Oświecenia. W niebiosach można się narodzić dzięki nagromadzeniu korzystnych karmicznie działań, a także zobaczyć je dzięki odpowiednio zaawansowanej medytacji.
Religie naturalne
[edytuj | edytuj kod]W wiarach nordyckich znana jest Walhalla – miejsce przebywania poległych w chwale wojowników. U niektórych północnoamerykańskich Indian jest to analogicznie "Kraina Wiecznych Łowów". W religii Azteków funkcję nieba spełniają: Tamoanchan – świat bogini przyjemności Xochiquetzal, a także Omeyocan i Tlalocan. W Chinach raj lokalizowano najczęściej w górach Kunlun[6] lub na legendarnej wyspie Penglai[7].
Rodzimowierstwo słowiańskie
[edytuj | edytuj kod]- Główny artykuł:
Według wierzeń słowiańskich jest to bajeczna kraina w koronie kosmicznego drzewa (axis mundi) zwana Rajem lub Wyrajem, do której na zimę odlatują ptaki (tudzież czasem pod ich postaciami dusze ludzkie) i z której przychodzi wiosna. Wierzą oni, że z tego miejsca wele (dusza) za pomocą bocianów i lelków (wiosną i latem) oraz kruków (jesienią i zimą) trafiają na ziemię i wstępują do łon kobiet.
Słowianie znają również Nawię: krainę zaświatów do której podążają dusze zmarłych.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Raj, [w:] Prowadzenie rozmów na podstawie Pism, wyd. 2, Towarzystwo Strażnica, 2001, s. 273–277, ISBN 83-86930-47-0 .
- ↑ Kto idzie do nieba? [online], jw.org [dostęp 2017-01-05] .
- ↑ Ponowne narodzenie, [w:] Prowadzenie rozmów na podstawie Pism, wyd. 2, Towarzystwo Strażnica, 2001, s. 248–252, ISBN 83-86930-47-0 .
- ↑ Niebo, [w:] Prowadzenie rozmów na podstawie Pism, wyd. 2, Towarzystwo Strażnica, 2001, s. 198–205, ISBN 83-86930-47-0 .
- ↑ Zbieranie tego, co w niebiosach, i tego, co na ziemi, [w:] Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy [online], jw.org, 15 lutego 2006, s. 21–25 .
- ↑ John S. Major: Heaven and earth in early Han thought: chapters three, four and five of the Huainanzi. Albany: SUNY Press, 1993, s. 158. ISBN 0-7914-1586-4.
- ↑ Lihui Yang, Deming An: Handbook of Chinese mythology. Santa Barbara, California: ABC-CLIO, 2005, s. 163. ISBN 1-57607-806-X.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- 31 Planów Istnienia. theravada.int.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-08-23)]. w buddyzmie
- Watchtower, Czym jest niebo? [online], jw.org [dostęp 2021-09-10] .
- Thomas Talbott , Heaven and Hell in Christian Thought, [w:] Stanford Encyclopedia of Philosophy, CSLI, Stanford University, 17 lutego 2017, ISSN 1095-5054 [dostęp 2017-12-31] (ang.). (Niebo i piekło w myśli chrześcijańskiej)
Heaven (ang.), Routledge Encyclopedia of Philosophy, rep.routledge.com [dostęp 2023-05-12].