Norowiak – Wikipedia, wolna encyklopedia
Juscelinomys | |||
Moojen, 1965[1] | |||
![]() Przedstawiciel rodzaju – norowiak stołeczny (J. candango) | |||
Systematyka | |||
Domena | |||
---|---|---|---|
Królestwo | |||
Typ | |||
Podtyp | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Infragromada | |||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Infrarząd | |||
Nadrodzina | |||
Rodzina | |||
Podrodzina | |||
Plemię | |||
Rodzaj | norowiak | ||
Typ nomenklatoryczny | |||
Juscelinomys candango Moojen, 1965 | |||
Gatunki | |||
|
Norowiak[2] (Juscelinomys) – rodzaj ssaków z podrodziny bawełniaków (Sigmodontinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Zasięg występowania
[edytuj | edytuj kod]Rodzaj obejmuje jeden żyjący współcześnie gatunek występujący w Boliwii[3][4][5].
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]Długość ciała (bez ogona) 128–192 mm, długość ogona 84–116 mm, długość ucha 12–18 mm, długość tylnej stopy 21–27 mm; masa ciała 61–99 g[4][6].
Systematyka
[edytuj | edytuj kod]Rodzaj zdefiniował w 1965 roku brazylijski teriolog João Moojen na łamach Revista Brasileira de Biologia[1]. Na gatunek typowy Moojen wyznaczył (oryginalne oznaczenie) norowiaka stołecznego (J. candango).
Etymologia
[edytuj | edytuj kod]Juscelinomys: Juscelino Kubitschek (1902–1976), brazylijski polityk, prezydent Brazylii w latach 1956–1961; gr. μυς mus, μυος muos ‘mysz’[1][7].
Podział systematyczny
[edytuj | edytuj kod]Do rodzaju należą następujące gatunki[8][6][3][2]:
- Juscelinomys huanchacae Emmons, 1999 – norowiak samotny
- Juscelinomys candango Moojen, 1965 – norowiak stołeczny – takson wymarły[9]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c J. Moojen. Novo genero de Cricetidae do Brasil central (Glires, Mammalia). „Revista Brasileira de Biologia”. 25, s. 281, 1965. (port.).
- ↑ a b Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 249. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- ↑ a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 412. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
- ↑ a b U. Pardiñas, P. Myers, L. León-Paniagua, N.O. Garza, J. Cook, B. Kryštufek, R. Haslauer, R. Bradley, G. Shenbrot & J. Patton. Opisy gatunków Cricetidae: U. Pardiñas, D. Ruelas, J. Brito, L. Bradley, R. Bradley, N.O. Garza, B. Kryštufek, J. Cook, E.C. Soto, J. Salazar-Bravo, G. Shenbrot, E. Chiquito, A. Percequillo, J. Prado, R. Haslauer, J. Patton & L. León-Paniagua: Family Cricetidae (True Hamsters, Voles, Lemmings and New World Rats and Mice). W: D.E. Wilson, R.A. Mittermeier & T.E. Lacher (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 7: Rodents II. Barcelona: Lynx Edicions, 2017, s. 463. ISBN 978-84-16728-04-6. (ang.).
- ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Genus Juscelinomys. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-12-02].
- ↑ a b Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 262. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
- ↑ B. Beolens, M. Watkins & M. Grayson: The Eponym Dictionary of Mammals. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 2009, s. 217. ISBN 978-0-8018-9304-9. (ang.).
- ↑ N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-10-07]. (ang.).
- ↑ N. Roach , Juscelinomys candango, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2020, wersja 2020-2 [dostęp 2020-12-02] (ang.).