ORP Warszawa (1957) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Na beczkach poligonu demagnetyzacyjnego w VIII basenie portu Gdynia | |
Klasa | niszczyciel rakietowy |
---|---|
Projekt | 56 AE |
Oznaczenie NATO | Kotlin SAM |
Historia | |
Stocznia | |
Położenie stępki | |
Wodowanie | |
![]() | |
Nazwa | Sprawiedliwyj |
Wejście do służby | |
Wycofanie ze służby | |
![]() | |
Nazwa | ORP Warszawa |
Wejście do służby | |
Wycofanie ze służby | |
Los okrętu | złomowany w Świnoujściu w 1987 |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność | standardowa – 2850 ton |
Długość | 127,5 m |
Szerokość | 12,9 m |
Zanurzenie | 4,6 m |
Napęd | |
turbiny parowe o łącznej mocy 53 000 KW (72 000 KM) napędzające 2 śruby | |
Prędkość | maksymalna – 38 węzłów |
Zasięg | 4000 mil morskich |
Uzbrojenie | |
podwójna armata morska kalibru 130 mm SM-20-ZIF1, zapas 400 naboi, poczwórna armata przeciwlotnicza kalibru 45 mm SM-2-1, zapas 194 naboje, podwójna wyrzutnia ZIF-101 dla rakiet przeciwlotniczych systemu M-1 Wołna-M, zapas 18 pocisków, pięciorurowa wyrzutnia torpedowa PTA-53-61 kalibru 533 mm dla torped przeciw okrętom podwodnym SET-53M, zapas 5 torped, dwie dwunastoprowadnicowe wyrzutnie RBU-6000 dla rakietowych bomb głębinowych RGB-60, zapas 120 bomb | |
Załoga | 300 ludzi |
ORP Warszawa (w służbie 1970–1986) – polski niszczyciel rakietowy projektu 56AE (kod NATO: Kotlin SAM), w PMW nr burtowy 275. Był drugim okrętem o tej nazwie w Polskiej Marynarce Wojennej.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Okręt – ex radziecki „Sprawiedliwyj”, został kupiony w ZSRR 2 października 1969 roku[a]. Podniesienie polskiej bandery, nadanie nowej nazwy i numeru burtowego - 275 nastąpiło w dniu 25 czerwca 1970 w Porcie Wojennym Gdynia[1]. 28 maja 1971 roku miało miejsce pierwsze w Marynarce Wojennej ćwiczebne strzelanie rakietami przeciwlotniczymi, na radzieckim poligonie pod Bałtyjskiem[2]. W czerwcu 1975 roku okręt wziął udział w ćwiczeniach o kryptonimie Posejdon-75[3]. W dniach 4–26 maja 1983 roku okręt wziął udział w wielkich ćwiczeniach sił Marynarki Wojennej o kryptonimie Reda-83[4].
Ostatnie opuszczenie „biało-czerwonej” bandery miało miejsce 31 stycznia 1986[5]. Okręt został następnie złomowany w Świnoujściu (Ognicy)[5]. Zachowano z okrętu tylko jedną wyrzutnię rakietowych bomb głębinowych RGB-2500[5].
Pod polską banderą przepłynął ponad 77 tys. mil morskich, odbył rejsy do portów ZSRR, Finlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Danii i Szwecji. Wystrzelił ćwiczebnie między innymi 28 pocisków przeciwlotniczych W-601 (zakupiono ich ogółem 52) i 2662 pociski głównego kalibru[6].
Informacje ogólne
[edytuj | edytuj kod]- Projekt: CKB-53 w Leningradzie
- Budowa: Stocznia Sudomech w Leningradzie
- położenie stępki: 1956
- wodowanie: 1957
- podniesienie bandery:
- przydział:
- Marynarka Wojenna ZSRR: Flota Bałtycka
- Polska Marynarka Wojenna: 7 dywizjon Niszczycieli, następnie 3 Flotylla Okrętów
Wyposażenie wykrywania celów i kierowania uzbrojeniem
[edytuj | edytuj kod]- stacja radiolokacyjna dozoru powietrznego MR-300 Angara (Head Net-A)
- stacja radiolokacyjna naprowadzania uzbrojenia rakietowego Jatagan (Peel Group)
- stacja radiolokacyjna kierowania ogniem artylerii dużego kalibru Sun Visor
- dwie stacje radiolokacyjne kierowania ogniem artylerii małego kalibru Fut-B (Hawk Screech)
- podkadłubowa stacja hydrolokacyjna MGK-335 Platina (Bull Horn)
- system rozpoznawczy Nichrom-RR
- system walki radioelektronicznej MP-401
- system kierowania uzbrojeniem przeciw okrętom podwodnym Buria-61M
Dowódca
[edytuj | edytuj kod]- kpt. mar. Bogusław Gruchała (1970 – 1973)
- kmdr ppor. Edmund Chełchowski (1973 – 1975)
- kpt. mar. Jerzy Wójcik (1975 – 1986)
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- Mały Modelarz
- nr 3/65 – model niszczyciela projektu 56
- nr 6/76 – "Niszczyciel współczesny"
- Plany Modelarskie nr 5 – plany niszczyciela projektu 56
- zdjęcia ORP Warszawa (II) – http://www.schiffsbilderarchiv.de/warszrq.htm
- opis projektu 56 po angielsku – https://archive.is/20121209044353/http://www.fas.org/man/dod-101/sys/ship/row/rus/56.htm
- ORP "Warszawa" (monitor rzeczny)
- ORP Warszawa (niszczyciel projektu 61MP)
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Okręt został kupiony z zapasem środków bojowych za 21 milionów rubli (w tym 16,5 miliona za sam okręt) – równowartość ówczesnych 952,3 milionów zł. Rochowicz 2015 ↓, s. 48
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Rochowicz 2015 ↓, s. 48.
- ↑ Rochowicz 2015 ↓, s. 49.
- ↑ Rochowicz 2021 ↓, s. 29.
- ↑ Rochowicz 2020 ↓, s. 45-46.
- ↑ a b c Rochowicz 2015 ↓, s. 57.
- ↑ Rochowicz 2015 ↓, s. 53-55, 57.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Robert Rochowicz. Dzieje niszczyciela ORP Warszawa. „Morze, Statki i Okręty”. Nr specjalny 1/2015, 2015. Warszawa. ISSN 1426-529X.
- Robert Rochowicz. Ostatnia parada MW PRL. „Morze, Statki i Okręty”. Nr 5-6 (204), 2021. Magnum-X. ISSN 1426-529X.
- Robert Rochowicz. Reda-83 – kiedyś to były ćwiczenia. „Morze, Statki i Okręty”. Nr 7-8 (1999), 2020. Magnum-X. ISSN 1426-529X.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Bractwo ORP Warszawa (po polsku)