OV4-1T – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Start rakiety Titan 3C z kapsułą Gemini B, makietą stacji kosmicznej MOL, a wśród ładunków dodatkowych satelitą OV4-1T | |
Indeks COSPAR | 1966-099D |
---|---|
Indeks NORAD | 2528 |
Państwo | |
Zaangażowani | |
Rakieta nośna | |
Miejsce startu | |
Orbita (docelowa, początkowa) | |
Perygeum | 294 km |
Apogeum | 321 km |
Okres obiegu | 90,7 min |
Nachylenie | 32,8° |
Czas trwania | |
Początek misji | 3 listopada 1966 13:55 UTC |
Wymiary | |
Masa całkowita | 109 kg |
OV4-1T (Orbiting Vehicle 4-1T) – amerykański wojskowy satelita technologiczny z serii OV4, który badał metodę komunikowania się satelitów między sobą dzięki odbijaniu się fal radiowych od górnych warstw jonosfery w ramach eksperymentu "Whispering gallery". Wyniesiony w listopadzie 1966 roku na orbitę satelita był ładunkiem dodatkowym misji, której głównym celem było wyniesienie podczas lotu suborbitalnego prototypu kapsuły Gemini B, a także wyniesienie na niską orbitę okołoziemską makiety stacji kosmicznej MOL.
Opis i działanie
[edytuj | edytuj kod]OV4-1T został zbudowany przez firmę Raytheon na zlecenie United States Air Force w ramach projektu badawczego "Whispering gallery"[1] , którego celem było doskonalenie metod przekazywania sygnałów radiowych między satelitami, dzięki wykorzystaniu właściwości warstwy F jonosfery do odbijania fal radiowych[2] .
W ramach eksperymentu wyniesiono na orbitę dwa satelity, OV4-1R, który miał odbierać sygnały radiowe i OV4-1T, który był wyposażony w nadajnik do wysyłania sygnałów radiowych. OV4-1T miał wysyłać sygnały radiowe na częstotliwościach 20 MHz, 34 MHz i 46 MHz. OV4-1T wyposażony był w mały silnik rakietowy, dzięki któremu oba satelity podczas działania były od siebie oddalone, tak że fale radiowe aby dotrzeć do OV4-1R musiały odbić się od warstwy F jonosfery a nie trafić do satelity odbierającego sygnał w linii prostej[3] . Satelita miał masę 109 kg[2] .
Misja
[edytuj | edytuj kod]Misja rozpoczęła się 3 listopada 1966 roku, kiedy rakieta Titan 3C wyniosła z kosmodromu Cape Canaveral Air Force Station[1] na niską orbitę okołoziemską, jako ładunek dodatkowy m.in. satelity technologiczne OV4, wśród których był OV4-1T. Po znalezieniu się na orbicie OV4-1T otrzymał oznaczenie COSPAR 1966-99D[2] .
Satelita po wykonaniu swojej misji spłonął w górnych warstwach atmosfery 11 stycznia 1967 roku[4] .
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Orbiting Vehicle. Designation-Systems. [dostęp 2022-12-04]. (ang.).
- OV 4 1R. Gunter's Space Page. [dostęp 2023-01-15]. (ang.).
- Mark Wade: OV4. Encyclopedia Astronautica. [dostęp 2023-01-15]. (ang.).
- OV 4-1T. [w:] NSSDCA Master Catalog [on-line]. NASA. [dostęp 2023-01-15]. (ang.).
- Trajectory details 1966 99D. [w:] NSSDCA Master Catalog [on-line]. NASA. [dostęp 2023-01-15]. (ang.).