Obrączka okołoprzełykowa – Wikipedia, wolna encyklopedia
Obrączka okołoprzełykowa – element układu nerwowego niektórych bezkręgowców (pierścienic, stawonogów, sikwiaków, szczecioszczękich i Cycloneuralia).
W układzie nerwowym pierścienic występują zwoje mózgowe nadprzełykowe i podprzełykowe, które łączą się, tworząc tak zwaną obrączkę okołoprzełykową. Od zwojów podprzełykowych odchodzą pnie nerwowe. Każdy segment jest zaopatrzony w parę zwojów umieszczonych na pniach nerwowych. Zwoje te są połączone poprzecznymi włóknami nerwowymi. Taka budowa sprawia, że układ nerwowy przypomina drabinę. Dlatego nazywany jest drabinkowym układem nerwowym.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Zoologia : bezkręgowce. T. 1. Red. nauk. Czesław Błaszak. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009. ISBN 978-83-01-16108-8.