Odziarniarka – Wikipedia, wolna encyklopedia
Odziarniarka – maszyna stosowana we wstępnym procesie przerobu słomy lnianej, służąca do oddzielania torebek nasiennych od słomy. Proces ten nazywa się odziarnianiem i przygotowuje słomę do procesu roszenia.
Odziarniarka to również maszyna stosowana we wstępnym procesie przetwarzania bawełny, służąca do oddzielenia nasion od włókna.
Wynalazcą pierwszej odziarniarki był Eli Whitney[1].
Chociaż Eli Whitney jest powszechnie uznawany za wynalazcę tej maszyny, Catherine Green odegrała znaczącą rolę w jej koncepcji i rozwinięciu, jako kluczowa osoba w wynalezieniu odziarniarki bawełny (cotton gin) - maszyny stosowanej we wstępnym procesie przetwarzania bawełny, służącej do oddzielenia nasion od włókna[2].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- Roszenie słomy lnianej - drugi etap w procesie pozyskiwania włókna
- Mechaniczny przerób słomy lnianej - trzeci, ostatni etap w procesie pozyskiwania włókna
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Emanuel Rostworowski , Historia Powszechna. Wiek XVIII, wyd. 4, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 557, ISBN 83-01-01037-1 .
- ↑ Elizabeth F. Ellet: The Women of The American Revolution, Vol 1 (of 2). George W. Jacobs & Co., 1900. [dostęp 2024-07-22]. (ang.).