Fermiony |
| ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Bozony |
| ||||||||
Inne | |||||||||
Hipotetyczne |
|
Hadrony |
| ||||
---|---|---|---|---|---|
Inne | |||||
Hipotetyczne |
|
Elektrony i dziury | |
---|---|
Fonony i pokrewne | |
Separacja spinowo-ładunkowa | |
Odpowiedniki cz. elementarnych | |
Inne |
Omega, Ω− – cząstka elementarna należąca do hiperonów. Jest zbudowana z trzech kwarków dziwnych sss.
Ma następujące własności:
Hiperon omega został zarejestrowany w komorze pęcherzykowej w wyniku zderzenia protonu z mezonem K− według zapisu:
W wyniku oddziaływania mezonu K− z protonem powstają: mezon K0, mezon K+ oraz hiperon Ω−. Po czasie ok. 10−10 sekundy hiperon Ω− rozpada się na mezon pion i hiperon ksi-zero.
Ten ostatni rozpada się następnie na hiperon lambda i pion Z hiperonu lambda Λ powstaje proton i pion Pion praktycznie momentalnie w punkcie, w którym powstał, ulega rozpadowi na dwa kwanty gamma, które zamieniają się w pary elektronowo-pozytonowe.
Odkrycia dokonano w 1963 r. niezależnie w dwu laboratoriach: Brookhaven National Laboratory w stanie Nowy Jork i CERN-ie w Genewie. Masę, ładunek i dziwność cząstki Ω− wydedukował z modelu kwarkowego Murray Gell-Mann przed jej otrzymaniem, powtarzając sukces Mendelejewa w stosunku do galu, skandu i germanu. Nazwa omega ma w intencji Gell-Manna oznaczać, iż jest to ostatni brakujący hiperon do ścieżki ośmiokrotnej (ang. Eightfold Way): omega jest ostatnią literą w greckim alfabecie.
We wrześniu 2008 ogłoszono odkrycie cząsteczki Ω−b składającej się z dwóch kwarków dziwnych i jednego kwarka b[1]
Rysunek obok przedstawia schemat powstania i rozpadu hiperonu Ω−, zarejestrowany w komorze pęcherzykowej. Liniami przerywanymi zaznaczono drogi cząstek neutralnych, nie pozostawiających śladów w komorze. W wyniku oddziaływania mezonu K− z protonem powstają: mezon K0, mezon K+ oraz hiperon Ω−. Po czasie ok. 10−10 sekundy hiperon omega− rozpada się na pion i mezon Ξ0. Ten ostatni rozpada się następnie na hiperon lambda i pion Z hiperonu lambda powstaje proton i pion Pion praktycznie natychmiast, w punkcie, w którym powstał, ulega rozpadowi na dwa kwanty gamma, które zamieniają się w pary elektronowo-pozytonowe.