Otałęż – Wikipedia, wolna encyklopedia
wieś | |
Żaglówki na jeziorze w Otałęży | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Liczba ludności (2020) | 725[2] |
Strefa numeracyjna | 17 |
Kod pocztowy | 39-306[3] |
Tablice rejestracyjne | RMI |
SIMC | 0647925[4] |
Położenie na mapie gminy Czermin ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa podkarpackiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu mieleckiego ![]() | |
![]() |
Otałęż – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie mieleckim, w gminie Czermin[4]. Wieś Otałęż leży na prawym brzegu Wisły przy ujściu rzeki Breń Nowy.
W 1565 roku wieś w powiecie sandomierskim województwa sandomierskiego kupił od Olbrachta Łaskiego kasztelan rawski Stanisław Wolski[5]. W 1629 roku właścicielem wsi w powiecie sandomierskim województwa sandomierskiego był Jan Magnus Tęczyński[6]. Wieś wchodziła w 1662 roku w skład majętności łubnickiej Łukasza Opalińskiego[7]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego.
SIMC | Nazwa | Rodzaj |
---|---|---|
0647931 | Czołnów | część wsi |
0647948 | Miasto | część wsi |
0647954 | Nowa Wieś | część wsi |
0647960 | Orle | część wsi |
0647990 | Pod Wałem | część wsi |
0647977 | Podlesie | część wsi |
0647983 | Podszkole | część wsi |
0648008 | Wągroda | część wsi |
0648014 | Zabrnie | część wsi |
0648020 | Żabiniec | część wsi |
Historia
[edytuj | edytuj kod]Podczas badań archeologicznych natrafiono tu na ślady kultur z okresu neolitu (ok. 4500-1800 lat p.n.e.) oraz pozostałości kultury celtyckiej (ok. 500 lat p.n.e.), przeworskiej (II w.) i ślady osadnictwa z wczesnego średniowiecza (do IX w.). W Otałęży wykopano fragment naczynia toczonego na kole garncarskim. Odkryto też osadę, w której znaleziono jamy mieszkalne i kilkanaście tysięcy ułamków ceramiki użytkowej, a także ozdoby, narzędzia, grudy żużla oraz srebrne denary rzymskie z okresu republikańskiego. Jest wiele teorii mówiących o powstaniu nazwy tej wsi. Najbardziej znanymi są Łęgi - podmokłe tereny w dolinach rzeki Wisły oraz Łęż - od rzeki Łęży. Pierwsza wzmianka pisemna o wiosce pochodzi z 1386 r., gdy właścicielem był Marek, dziedzic z Niekrasowa i Turska. W 1906 r. istniała tu szkoła jednoklasowa, której murowany budynek postawiono w 1912 r. W 1898 r. utworzono Straż Chłopską - zalążek późniejszej Ochotniczej Straży Pożarnej. We wrześniu 1939 r. przez wioskę przeszła fala uchodźców cywilnych i wojskowych - w tym miejscu odbywała się zaimprowizowana przeprawa przez Wisłę. Podczas II wojny światowej znajdowały tu schronienie liczne oddziały partyzanckie. W 1944 r. wioskę zajęli Rosjanie i wysiedlili ludność za Wisłokę. Podczas ofensywy styczniowej 1945 r. wieś została niemal doszczętnie zniszczona.
W latach 1954–1960 wieś była siedzibą gromady Otałęż, po jej zniesieniu w gromadzie Górki.
Wieś całkowicie zalana podczas powodzi w lipcu 1997 r.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 95775
- ↑ Raport o stanie gminy za rok 2020. Stan ludności 31.12.2020 str. 7 [dostęp 2022-01-17]
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 894 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22] .
- ↑ a b c GUS. Rejestr TERYT
- ↑ Województwo sandomierskie w drugiej połowie XVI wieku. ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1993, s. 109-110.
- ↑ Własność ziemska w powiecie sandomierskim w roku 1629, w:Przegląd Nauk Historycznych, 2012, r. XI, Nr 2, s. 51.
- ↑ Jacek Pielas, Podział latyfundium Łukasza Opalińskiego, marszałka nadwornego koronnego z lat 1668-1670, w: Inter maiestatem ac libertatem. Studia z dziejów nowożytnych dedykowane Profesorowi Kazimierzowi Przybosiowi, red. J. Stolicki, M. Ferenc, J. Dąbrowski, Kraków 2010, s. 159.
- ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Otałęż, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VII: Netrebka – Perepiat, Warszawa 1886, s. 756 .